Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jazz-rock. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jazz-rock. Pokaż wszystkie posty

sobota, 20 stycznia 2018

Cytrus

Dziś Cytrus – grupa która na początku lat 80 dwudziestego wieku zdobyła sporą popularność. Grupa która zapełniała sale koncertowe dokonywała wielu nagrań radiowych, której utwory gościły na listach przebojów (być może nie na szczytach tych list, ale jednak gościły). Grupa która dziś przez wielu jest zapomniana. Grupa która nigdy nie została doceniona tak jak na to zasługiwała, która w czasie swej działalności nie doczekała się wydania płyty lub choćby kasety. Grupa której nieszczęściem okazał się gatunek muzyki przez nią wykonywanej. Grupa która po prostu nie trafiła w swój czas. Muzyka grana przez Cytrus to coś z pogranicza rocka progresywnego, hard rocka i jazz-rocka, czyli gatunków które szczyt popularności osiągnęły w połowie lat 70.
Cytrus powstał w Trójmieście wiosną 1979 roku. Pierwszy skład grupy to:
  • Andrzej Kalski – perkusista wcześniej grywający w jazzowym Ragtime Septet;
  • Andrzej Kaźmierczak – były gitarzysta grup Kawałek Ściany, Pięciu i Truskawkowy Budzik;
  • Marian Narkowicz - multiinstrumentalista (skrzypce, flet, pianino, gitara) znany z takich formacji jak Parowóz Stephensona czy Nord Band mający w swym muzycznym życiorysie epizod z Młodzieżową Orkiedtrą Dętą. ;
  • Waldemar Kobielak - grajacy na basie lauret przeglądów młodych talentów.
Kazmierczak i Narkowicz spotkali się już wczesniej, w Teatrze Magicznym, prowadzonym przez Mariana Terleckiego. Narkowicz w tym czasie miał już na swym koncie muzykę do kilku spektakli teatralnych. Pierwotnie grupa miała nosić nazwę Zopott, ale z wiadomych powodów w czasach PRL zespół pod tą nazwą nie miał szansy zaistnieć, więc muzycy zdecydowali się na neutralną nazwę Cytrus. Grupa szybko zdobyła lokalną popularność, a sukcesy w lokalnych przeglądach zaowocowały zaproszeniem na Warsztaty Artystyczne w Bolesławcu i Chodzieży oraz nagraniem kilku utworów w studio Polskiego Radia w Gdańsku. W 1980 roku Cytrus coraz więcej koncertował. Zespół zagrał między innymi na Pierwszym Ogólnopolskim Przeglądzie Muzyki Młodej Generacji w Jarocinie oraz w trzeciej edycji Muzyki Młodej Generacji, odbywającej się w ramach sopockiego festiwalu Pop Session. Kolejny rok to nadal ciągłe koncerty na terenie całego kraju, grupę można było między innymi usłyszeć na sopockim Pop Session ’81 czy łódzkim Rockowisku. Rok 1981 to również czas pierwszych zmian personalnych w grupie. W tym roku zespół opuścił Andrzej Kalski, a jego miejsce za bębnami zajął znany z występów w formacji Mietek Blues Band Zbigniew Kraszewski. Zbyszek nie go końca był zdecydowany czy Cytrus jest dla niego najlepszym miejscem, kilkakrotnie opuszczał zespół po czym do niego wracał. Do zespołu w tym czasie również dołączył były wokalista grupy Nord Band, Kazimierz Barlasz. W 1982 roku zespół można było coraz częściej usłyszeć w radiu, utwór Kurza Twarz przez trzy tygodnie pojawiał się na Liście Przebojów Programu Trzeciego osiągając najwyższe 18 miejsce, no i oczywiście grupa wiele koncertowała pojawiając się między innymi na festiwalu Kart Rock ’82 w Jeleniej Górze. Również kolejny rok zespół spędził w trasie grając między innymi w Poznaniu na festiwalu Rock Arena ’83. W 1984 roku Zbyszek Kraszewski ostatecznie opuścił zespół zasilając najpierw skład Kombi, a potem TSA, nieco później w jego ślady Waldek Kobielak który zdecydował się na grę w grupie Babsztyl oraz Kazimierz Barlasz który zasilił Exodus. Ich miejsca w zespole zajęli: za bębnami Leszek Ligęza, na basie Zbigniew Gura oraz wokalista Józef Masiak .
W roku 1985 zespół podobno miał nagrywać materiał na płytę w Polskich Nagraniach W tym samym roku Cytrus jeszcze ponownie zawitał też do Jarocina. Do nagrania płyty nie doszło, a grupa nieoczekiwanie zakończył swoją działalność. Rok później piątka muzyków Cytrusa: Kazimierz Barlasz, Zbigniew Kazimierczak, Marian Narkowicz, Waldemar Kobielak oraz Leszek Ligęza założyli grupę Korba, ale o tym innym razem.
W zasadzie na tym można by zakończyć tą historię gdyby nie to, że po 20 latach, w 2006 roku wytwórnia Metal Mind Productions wydała płytę zespołu Kurza twarz, a rok później kolejną Tęsknica. Oba te wydawnictwa zawierają nagrania Cytrusa z lat 1980–1985.

Dyskografia
  • Kurza twarz (2006)
  • Tęsknica (2007)


czwartek, 18 stycznia 2018

Cuby

Kolejna grupa o której chciałbym napisać to uczestnik Pierwszego Ogólnopolskiego Przeglądu Muzyki Młodej Generacji Jarocin’80 pochodząca z Wrocławia w zasadzie zupełnie już zapomniana grupa Cuby.

Zespół powstał w 1980 roku przy Akademickim Centrum Kultury ,,Pałacyk”. Było to miejsce niezwykłe przesiąknięte kulturą, a szczególnie muzyką jazzową. To właśnie w Pałacyku w 1964 rokuodbyła się pierwsza edycja festiwalu ,,Jazz nad Odrą”. Nie powinno więc nikogo dziwić, że wmuzyce granej przez Cuby rock przeplatał się z jazzem. Założycielem zespołu był grywający wcześniej w takich formacjach jak Spisek czy Romuald i Roman klawiszowiec Janusz ,,Kuba” Góralski. Pozostali członkowie zespołu to gitarzysta Romuald Gomułkiewicz, basista Marek Błaszczyk oraz perkusista Sławek Czaplicki. Nieco później do zespołu dołączył grający na saksofonie Leszek Fischer. Zespół na początku lat osiemdziesiątych można było dość często usłyszeć na koncertach głównie w okolicach Wrocławia lub samym mieście. Najważniejszym jednak występem zespołu był udział w Pierwszym Ogólnopolskim Przeglądzie Muzyki Młodej Generacji Jarocin’80. Kiedy zespół zniknął ze sceny własciwie nie wiem. Wiadomo, ze w 1981 r. Marek Błaszczyk pojawił się w składzie grupy Easy Rider zastępując tam Krzysztofa Gadnickiego. To wszystko co udało mi sie znaleźć o grupie Cuby. Nie jest tego za wiele ale myślę, że uczestnik Pierwszego Ogólnopolskiego Przeglądu Muzyki Młodej Generacji w Jarocinie zasługuje na to by poświęcić mu kilka słów jeśli ktoś wie więcej proszę uzupełnić ten tekst.

środa, 21 sierpnia 2013

Kwadrat


Kwadrat, kto dziś pamięta ten zespół. Grupa powstała w 1977 r. Swoją nazwę zaczerpnęła do nazwy katowickiego klubu studenckiego Kwadraty, gdzie zespół odbywał próby. Na początku swej działalności zespół wykonywał tylko utwory instrumentalne, a muzyce jaką wykonywał można powiedzieć, że mieściła się między muzyką jazz-rockową a blues-rockiem, z czasem brzmienie zespołu zaczął ciążyć w stronę rocka progresywnwgo. Takie brzmienie zespołu można usłyszeć na singlu który stał się przyczynkiem do powstania tego tekstu.

Podstawowy skład zespołu tworzyli:
Teodor Danysz – lider, instrumenty klawiszowe, kompozycje
Ryszard „Górka” Węgrzyn – gitara solowa
Adam Otręba – gitara
Jacek Gazda – gitarta basowa
Michał Giercuszkiewicz na zmianę z Piotrem Jemielniakiem – perkusja

Kwadrat został ciepło przyjęty przez krytykę podczas II Festiwalu Muzyki Młodej Generacji w Sopocie (1979 r.) oraz podczas Międzynarodowych Konfrontacji Muzycznych Muzyki Młodej Generacji „Pop Session 79” w Amfiteatrze w Sopocie. W tym okresie grupa zaliczana była do grona najlepszych polskich grup grających muzykę z okolic jazz-rocka. W sobotę 12 kwietnia 1980 roku zespół Kwadrat wziął udział w Jazz Rock Session III występując wraz z Józefem Skrzekiem, w Studio 2. W latach 1979 – 1980 grupa bardzo dużo koncertowała, między innymi w Jarocinie (1980 r.) czy na pierwszych Rawach Blues. W celu dotarcia do większej publiczności muzycy grupy zdecydowali się na dokooptowanie do zespołu wokalisty. Z zespołem krótko współpracowali Ireneusz Dudek i Elżbieta Mielczarek. W 1981 r. wokalistą zespołu został Andrzej Zaucha z którym zespół nagrał późną jesienią 1981 roku takie utwory jak Obojętnie kim jesteś, Spróbuj mnie dogonić czy Dawny świat marzeń. Początkowo były to tylko sesje nagraniowe, ale w miarę przybywania wspólnego repertuaru także i koncerty. Współpraca ta jednak nie trwała długo. Grupa potrzebowała tymczasem kogoś na stałe. Nowym wokalistą został student ekonomii Wojciech Gorczyca. Wydawało się że, Kwadrat na dłużej zajmie miejsce na polskim rynku muzycznym, jednak stało się inaczej. Plany muzyków pokrzyżował stan wojenny. Formacja została rozwiązana w pierwszej połowie lat osiemdziesiątych. O tym czym mógł zostać a czym nie została Kwadrat mogą świadczyć dalsze losy muzyków. Adam Otręba znany jest wszystkim jednego z najważniejszych zespołów polskiej muzyki blues-rockowej Dżemu. Z Dżemem grywał też Michał Gieruszkiewicz znany też z Bezdomnych Psów, współpracy z Józefem Skrzekiem czy Śląskiej Grupy Bluesowej. Nazwisko Jacka Gazdy można znaleźć na płytach Czesława Niemena, Easy Rider czy Janka „Kyksa” Skrzeka.


Dyskografia:

Albumy:
Polowanie na leśniczego (2006, Metal Mind Productions) - nagrania z siedmiu sesji radiowych zespołu, od października 1979 do grudnia 1982 roku.

Single:
S-138 (Tonpress) Polowanie na leśniczego/Quasimodo (1979)



czwartek, 8 sierpnia 2013

Woo Boo Doo


Woo Boo Doo dla mnie to kameralny koncert w Akancie, a dawny Akant to legenda. Na Teatralnej 9 w Katowicach działał od niepamiętnych czasów jako klub studencki. To właśnie w Akancie odbywały się pierwsze jam sessions Rawy Blues. To co usłyszałem było niezwykłe. Nie wiem czy atmosfera miejsca przyczyniła się do tego, czy spowodowała to sama muzyka grana przez Woo Boo Doo ale jest to jeden z tych koncertów które pamiętam do dziś. Zespół działał od sierpnia 1984 r. do początku 1986 r. Grali i to jak jazzrocka. Muzyka Woo Boo Doo była dosyć skomplikowana, może nawet zbyt skomplikowana jak na rok 1984 i może dlatego zespół nie zajął należnego mu miejsca w historii polskiej muzyki rockowej, ale wielu do dziś pamięta kawałki grupy, na przykład taki kawałek jak rewelacyjny Michael Jackson.
O potencjale zespołu najlepiej świadczy jego skład. Z perspektywy czasu Woo Boo Dooo można nazwać supergrupą. W zespole grali:
  • Janusz „Yanina” Iwański (gitara) - znany z takich zespołów Tie Break, Svora, Free Cooperation. . Iwański współpracował również ze Staszkiem Sojką, Tomaszem Stańką czy Maanamem;
  • Mateusz Pospieszalski (saksofon) – przed i po Woo Boo Doo można go było usłyszeć w takich zespołach jak Śmierć Kliniczna, Maanam, Tie Break, Grall. Współpracował ze Staszkiem Sojką, Anną Marią Jopek, Januszem Radkiem. Obecnie gra w Voo Voo;
  • Marcin Pospieszalski (gitara basowa) - Współzałożyciel zespołu New Life'm. Współpracował między innymi z zespołami: Armia, Tie Break, Young Power, Soyka Yanina & Kompania, 2Tm2,3, Deus Meus, Arka Noego, Lidią Pospieszalską oraz Anną Marią Jopek.;
  • Andrzej Ryszka (perkusja) - dla mnie legenda, najlepszy (oczywiście moim zdaniem) polski perkusista. Grywał z takimi zespołami jak Krzak, Svora, Woo Boo Doo, Tie Break i Voo Voo, współpracował z Tomaszem Stańką, Ryszardem Riedelem, Tadeuszem Nalepą, Martyną Jakubowicz. Andrzej od wielu lat mieszka w Kanadzie. Koncertuje i współpracuje z muzykami amerykańskimi. Ma na swym koncie wiele wydanych na całym świecie płyt;
  • Antoni Gralak (trąbka) - grał w zespołach Free Cooperation, Young Power, Svora, Tie Break. Współpracował i nagrywał z wieloma artystami, takimi jak: Twinkle Brothers, Voo Voo, Automatik, Stanisław Soyka, Justyna Steczkowska, Wilki, Raz Dwa Trzy, Nick Cave, Andrzej Smolik, Świetliki i Marcin Świetlicki, Tymański Yass Ensemble czy Homo Twist.
  • Andrzej Urny (gitara) - pod koniec lat 70 grał w bluesowej grupie Irjan. Na początku lat 80. grał z zespołem Dżem . Z tym zespołem nagrał (i jest współkompozytorem) przeboje "Paw" i "Whisky". Następnie współpracował z zespołem Krzak. W latach 80. i potem w latach 90. nagrywał z zespołem Perfect. Potem grał i tworzył muzykę w zespołach Young Power i Woo Boo Doo a także w grupach Chuligani, Czarne Komety z Południa, Okitoki. Współpracował z wieloma muzykami i zespołami m.in. z Martyną Jakubowicz czy Józefem Skrzekiem.
Można powiedzieć skład marzenie, a jednak coś nie zagrało. Może prawdą jest to co powiedział w jednym wywiadów Andrzej Urny „Jeżeli chodzi o stronę muzyczną, to najbardziej wspominam bardzo twórczy okres z zespołem WOO BOO DOO, który nie zaistniał na firmamencie muzycznym w takim wymiarze na jaki zasługiwał, ponieważ graliśmy dosyć skomplikowaną muzykę jak na tamte czasy. Dzisiaj to jest odkrywcze, a my to graliśmy w 1984 roku.” A może każdy z nich był zbyt dużą indywidualnością/ Wydali tylko jednego singla, na składance Przeboje Na Trójkę pojawił się jeden kawałek i koniec – Wielka szkoda.

Dyskografia
SP Tonpress S-569: Ja mam fijoła / Znowu nic (1985)