Detonator

Dziś kolejny uczestnik konkursu jarocińskiego przeglądu z 1982 roku – łódzka grupa Detonator. W pamięci fanów mocniejsze miejsce znalazł inny Detonator pochodzący z Sochaczewa założony w połowie lat osiemdziesiątych Detonator BN z którym często muzycy z Łodzi są myleni. Więc by wszystko było jasne dużymi literami piszę: TEN TEKST JEST O ŁÓDZKIEJ GRUPIE DETONATOR

Zespół powstał w Łodzi w 1981 r. jako Bad Blood, a skład jego przedstawiała się następująco:

• Andrzej Marciniak (śpiew)
• Marek Kalin (bas, wokal)
• Paweł "Guma" Gumola (gitara)
• Dariusz Wdowiak (perkusja, wokal)

Panowie grali swoistą mieszankę nowej fali i punk-rocka. Zespół szybko zmienił nazwę na TNT, a następnie na Detonator (często pisany w następujący sposób deToNaTor). Powodem ostatniej zmiany był fakt że w Warszawie grał już zespół o nazwie TNT. Miejsce na próby muzycy znaleźli w gościnnych salach Dzielnicowego Domu Kultury "Lutnia" na łódzkich Bałutach. Grupa szybko zyskała sporą popularność w Łodzi i jej najbliższych okolicach. Przed szerszą publicznością Detonator zadebiutował w listopadzie 1981 roku na II Przeglądzie Łódzkich Grup Rockowych “Rockowisko ‘81” od razu zdobywając wyróżnienie. Rok 1982 to koncerty i przede wszystkim bardzo dobre przyjęcie na II Ogólnopolskim Przeglądzie Muzyki Młodej Generacji Jarocin'82. I to już niestety koniec bardzo krótkiej historii łódzkiego Detonatora. Po powrocie z Jarocina zespół rozpadł się. Powód - różnice w spojrzeniu na muzykę. Sytuacje tę opisał Guma następująco " Chciałem grać szybciej, a oni wręcz przeciwnie – transowo, jak Killing Joke. Wymyślałem kolejne odrzucane przez zespół numery. W końcu pokłóciliśmy się" (wywiad dla gazeta.pl).

Grzechem było bu nie wspomnieć na koniec, że po rozpadzie grupy Paweł Gumola z razem z Piotrem Rogozimskim oraz Tomaszem Grono założył legendę polskiej sceny punkowej grupę Moskwa.

Brak

Dziś kolejny z uczestników jarocińskiego festiwalu w 1981 roku. Jedna z moich ulubionych formacji – pochodząca z Łodzi grupa Brak.

Był koniec 1980 roku w Polsce zespoły grające wszelkie odmiany rocka powstawły w ilościach iście hurtowych. Obok grup z kręgu tak zwanej Muzyki Młodej Generacji takich jak Kombi, Exodus, Krzak, Kasa Chorych czy Mech, oraz kapel głównego nurtu pojawiających się w mediach (Perfekt, Maanam, Budka Suflera) w większych i mniejszych salach (przeważnie w tych mniejszych) można było usłyszć młodych muzyków zafascynowanyh nowym brzmieniem (punk rockiem, nową falą czy reagge) Oni grali a publiczność chłonęła te nowe dźwięki. W tym właśnie czasie w Łodzi z inicjatywy wokalisty/basisty Ziemowita Kosmowskiego (ex–Phantom), gitarzysty Krzysztofa Papużyńskiego i perkusisty Leonarda Jakubowskiego powstała niebanalna grupa grająca muzykę będacą mieszanką nowej fali, punka i klasycznego rocka. Zespół przyjął nazwę Brak. Muzycy miejsce na próby znaleźli w Dzielnicowym Domu Kultury w Łodzi. I właśnie w Łodzi i jej najbliższych okolicach można było początkow usłyszeć grupę. Szersza publiczność poznała zespół latem 1981 r. Gdy muzycy z Łodzi pojawili się na II Ogólnopolskim Przeglądzie Muzyki Młodzieżowej w Jarocinie, a następnie na Pop Session w Operze Leśnej w Sopocie. W roku 1982 do zespołu dołączyli saksofonista Kamil Bilski oraz basista Tadeusz Szymczak, Ziemek Kosmowski zamienił gitarę basową na gitarę, a za bębnami pojawił się Włodzimierz Rode. Grupa w tym składzie dokonała nagrań czterech utworów w studiu Polskiego Radia Opole. W tym samym roku Brak można było usłyszeć na łódzkim Rockowisku, a rok później zespół wystąpił w Opolu. Był to czas gdy Brak zdobył sporą popularność wśród fanów, utwory zespołu można było usłyszeć w radiu (głównie w Rozgłośni Harcerskiej) nic nie zapowiadało zakończenia działalności grupy, jednak pod koniec roku 1983 Brak zniknął ze sceny, a Ziemek Kosmowski i Kamil Bliski kontynuowali muzyczną karierę tworząc formację Rendez-Vouz W roku 1985 utwory grupy pojawiły się na ścieżce dźwiękowaj dwóch filmów w filmach fabularnych Mokry szmal oraz Wakacje w Amsterdamie a w roku 1998 na rynku pojawiło się kompilacyjne wydawnictwo Porzucona Generacja prezentująca zespoły z Łodzi i okolic na który znalazło się aż sześć utworów grupy Brak. Pierwsza płyta zespołu ujżałaświatło dzienne dopiero dwadzieścia trzy lata po rozwiązaniu grupy - w 2006 roku wytwórnia Manufaktura Legenda wydała album zespołu zatytułowany Brak zawierający nagrania zespołu z całego okresu kariery. Brak na scenę powrócił tylko raz w roku 2007 zespół reaktywował się na jeden koncert. Grupa w składzie:

• Ziemowit Kosmowski,
• Jacek Januszewicz,
• Sławomir Macias,
• Daniel Frontczak,
• Michał Karkusiński

zagrała podczas imprezy Muzyka z Oblężonego Miasta w Lubinie zorganizowanej w 25-rocznicę strajków.

Dyskografia

• Brak (2006)
• Porzucona Generacja (1998 kompilacja różnych wykonawców, utwory: Na Bliskim Wschodzie, Przekłute powietrze, Teatr, Złoto, Pokolenie, Do wzięcia)

Ogród Wyobraźni

Kolejnym zespołem który pojawił się na Pierwszym Ogólnopolskim Przeglądzie Muzyki Młodej Generacji Jarocin 80 był pochodzący z Ełku grający muzykę z kręgu hardrocka i rocka progresywnego Ogród Wyobraźni. Zespół który pomimo ogromnej popularności w czasie swego istnienia nie wydał nawet jednego maleńkiego singielka, zespól który stał się legendą.

Początki grupy to rok 1975, wtedy to w ełckiej szkole muzycznej kilku jej uczniów Jacek Zapolski-Downar (wokal), Jacek Olejnik (klawisze), Bogdan Łoś (bas), Władysław Jankowski (bas), Sławomir Chabski (perkusja) zafascynowanych muzyką takich formacji jak Deep Purple, Yes, czy Genesis założyło grupę Five Boys której nazwa ewoluowała z czasem by w końcu grupa zaczęła koncertować pod szyldem Pięciu. Zespół dość szybko poszerzył swój skład i zyskał lokalną popularnością.

W tym okresie w grupie grywali:

• Jacek Zapolski-Downar (wokal)
• Henryk Piekarski (gitara)
• Marek Wierzbicki (gitara)
• Leszek Konstantynowicz (gitara)
• Jacek Olejnik (klawisze)
• Bogdan Łoś (bas)
• Krzysztof Osiecki (perkusja)

Był to zresztą okres zmian w składzie grupy. Stabilizacja nadeszła w połowie roku 1979. Zespół w tym czasie tworzyli:

• Jacek Zapolski-Downar (gitara,wokal)
• Jacek Olejnik (gitara)
• Bogdan Łoś (gitara)
• Włodzimierz Jankowski (bas)
• Sławomir Chabski (perkusja)

Wtedy też grupa przyjęła nazwę Ogród Wyobraźni. Zespół dysponujący jak na tamte czasy nowoczesnym sprzętem oraz sporymi umiejętnościami koncertując w Ełku oraz jego okolicach od początku zyskał sporą lokalną popularności. W roku 1980 Ogród Wyobraźni pojawił się na Pierwszym Festiwalu Muzyki Młodej Generacji w Jarocinie. Występ na tej imprezie zakończył się wielkim sukcesem grupy. Zespół zdobył nagrodę publiczności pozostawiając w pobitym polu między innymi takie grupy jak Dżem, Cytrus, Easy Rider czy Układ. Udział w jarocińskim festiwalu otworzył przed Ogrodem Wyobraźni wrota kariery – koncertom nie był końca. Grupa była zapraszana na najbardziej znaczące festiwale w kraju. W listopadzie 1980 roku Ogród Wyobraźni pojawił się na Łódzkim Rockowisku, a rok później zespół można było między innymi usłyszeć we Wrocławiu na festiwalu Rock na Wyspie, sopockim Pop Session czy Rock Jamboree w Warszawie i ponownie na łódzkim Rockowisku. W tym też czasie Ogród Wyobraźni nagrywał dla Polskiego Radia. Koncerty Ogrodu Wyobraźni były widowiskiem niezapomnianym: dobry sprzęt, spore umiejętności muzyków i dźwięki płynące prosto z ich serc były główne atuty zespołu. Sale na terenie całego kraju wypełniały się do ostatniego miejsca. Wydawało się, że tylko kwestią czasu jest wydanie przez zespół płyty, a miejsce w czołówce polskich rockmenów muzycy Ogrodu mają zarezerwowane i to w pierwszym szeregu. Jednak coś poszło nie tak. W 1983 roku Jacka Downara-Zapolskiego który opuścił zespół zastąpiła wokalistka Elżbieta Grzegorczyk, kilkanaście tygodni później zespół, składzie:

• Jacek Olejnik (gitara)
• Bogdan Łoś (gitara)
• Sławomir Chabski (perkusja)
• Wojciech Dębski (gitara)
• Cezary Hirsztritt (klawisze)
• Jarosław Ciereszko (bas)

zagrał w Jarocinie zupełnie nowy program, po czym zupełnie nieoczekiwanie zespół zawiesił działalność. Wielu mówi, że winna była skłonności muzyków do używek, ale moim zdaniem, pomimo tego, że używki zrobiły swoje, nie był to też okres dobry dla zespołów grających gatunek zwany art rockiem czy też rockiem symfonicznym. Wydanie płyty długogrającej graniczyło z cudem, a na singlach było po prostu za mało miejsca, w radio też nie za dużo było słychać takiej muzyki.

Zespól ponownie pojawił się na scenie w roku 1988 w składzie:

• Jacek Olejnik (gitara)
• Bogdan Łoś (gitara)
• Sławomir Chabski (perkusja)
• Jarosław Fiebrich (bas)
• Kazimierz Barlasz[ (wokal)

jednak ta próba powrotu na rynek muzyczny szybko się zakończyła. Pod koniec lat osiemdziesiątych jeszcze pd szyldem Ogrodu Wyobraźni działał zespól prowadzony przez Jarosława Fiebricha w którym nie grał jednak żaden muzyk z oryginalnego składu.

I to mógłby być w zasadzie koniec historii o muzykach z Ełku. Jednak trzeba jeszcze wspomnieć, że wiele lat po zakończeniu działalności przez zespół, dawni fani Ogrodu wyobraźni otrzymali prezent od losu, a właściwie od Metal Mind Productions, w 2007 roku na rynku ukazała się płyta zawierająca stare nagrania zespołu (nagrane pod szyldami: Ogród Wyobraźni, Five Boys i Mad Max) zatytułowana Świątynia dumania, a rok później następną zawierająca nagrania zrealizowane w Sali Kongresowej podczas Rock Jamboree w 1981 roku płyta Live At Kongresowa.

Dyskografia

• Świątynia dumania (2007, CD)
• Live at Kongresowa (2008, CD)

Easy Rider

Dziś kolejny z uczestników Pierwszego Ogólnopolskiego Przeglądu Muzyki Młodej Generacji w Jarocinie pochodzący z Wrocławia moim zadaniem nie doceniona blues-rockowa grupa Easy Rider

Formacja powstała w kwietniu 1980 roku, je założycielami byli bracia Andrzej i Jarosław Wodzińscy, a jej pierwszy skład to:

• Andrzej Wodziński (gitara, wokal)
• Piotr Lewowicki (gitara)
• Krzysztof Gądnicki (bas)
• Jarosław Wodziński (perkusja)

Początkowo zespół grał głównie covery takich grup jak ZZ Top, Canned Heat czy też Johnny Wintera. Był to czas, gdy koncerty z tego typu muzyką bez trudu zapełniały sale i salki na terenie całego kraju, a jeśli jeszcze, tak jak w wypadku Easy Rider, były grane przez ludzi mających spore umiejętności i zarazem czujących tę muzykę to zespół mógł liczyć na łaskawość fanów oraz sporą popularność. Pierwsze występy zespołu to koncerty w rozmaitych salach w okolicach Wrocławia no i oczywiście w samym mieście oraz udział w Pierwszym Ogólnopolskim Przeglądzie Muzyki Młodej Generacji w Jarocinie. W październiku 1980 roku skład zespołu powiększył się o grającego na skrzypcach Cezarego Czternastka. W 1981 roku Easy Rider zagrali na pierwszej edycji festiwalu Rawa Blues z miejsca podbijając serca fanów bluesa. Zespół pojawił się również na drugiej edycji Ogólnopolskiego Przeglądu Muzyki Młodej Generacji w Jarocinie. Tuż przed tym występem do zespołu dołączył nowy basista Zdzisław Noworol jednak jego przygoda z Easy Rider nie trwała długo. W tym samym 1981 roku grupa wystąpiła w koncercie Muzyka Młodej Generacji podczas Pop Session '81 w Sopocie, pojawiając się scenie wraz z takimi zespołami jak TSA, Art Rock, Brak, LSD, Krótkie Spięcie, Aneks, Karton, Sektor A i Jeep. Kolejna zmiany w składzie zespołu to odejście Piotra Lewowickiego którego miejsce zajął Edmund Stasiak, oraz pojawienie się nowego basisty Marka Błaszczyka. W takim składzie zespół zagrał w Białymstoku na Jesieni z Bluesem'81 oraz na łódzkim Rockowisku, dzięki czemu pojawił się także filmie Andrzeja Tarkowskiego Koncert stanowiącym rejestrację występów oraz zachowań publiczności podczas tej imprezy. Kolejny rok to przede wszystkim koncerty na terenie całego kraju. Easy Rider w tym czasie odbył trasy po Polsce z grupą Cross, z zespołem Tadeusza Nalepy oraz z uwielbianą w Polsce walijską grupą Budgie. W roku 1983 nastąpiły kolejne zmiany w składzie grupy nowym basistą został Gustaw Szepke. Z zespołu odszedł też by grać w Kasie Chorych Cezary Czternastek. W listopadzie 1984 roku w zespole pojawił się nowy basista Jacek Gazda znany z wcześniejszej współpracy z grupą Czesława Niemena, zespołami Krzak, Kwadrat, Breakout, SBB oraz Big Bandami Ireneusza Dudka. W tym czasie Easy Rider wiele występował nie tylko na terenie kraju ale i w Europie. Zespół można było usłyszeć i zobaczyć w Belgii, Czechosłowacji, ZSRR, NRD, oraz w całej Skandynawii. W roku 1989 wreszcie ukazała się pierwszy album grupy wydany przez Polskie nagrania Ridin' Easy. Album zawierał w większości kompozycje Andrzeja Wodzińskiego w których wyraźnie słychać fascynacje muzyków bluesem oraz boogie. Rok 1992 to przede wszystkim wydana przez Polton druga płyta zespołu Travellin' Band. Album ten jest bardziej rockowy niż pierwsza płyta zespołu jednak wyraźnie w nim słychać przywiązanie muzyków do bluesa. W kolejnych latach zespół można było zobaczyć głównie na koncertach. Easy Rider wystąpili między innymi na koncertach w ramach Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, na Olsztyńskich Nocach Bluesowych 94 czy też na Przystanku Woodstock 97. Sale w których pojawiał się zespół przeważnie pyły szczelnie wypełnione fanami blues-rockowego grania, jednak o zespole stawało się jakby ciszej. W roku 1999 ukazała się wydane przez E-media trzecia płyta zespołu Artysta, wszystkie utwory na tym wydawnictwie miały polskie teksty, a muzyka jak to u Easy Rider to porządne bluesowe i blues-rockowe granie.

W 2006 roku na rynku ukazała się wydana przez firmę Muzant reedycja pierwszego albumu wzbogaconą materiałem z koncertu w Teatrze STU. Kolejna płyta to rok 2008. Tym razem było to koncertowe wydawnictwo Live in Myszków. Na tej płycie znalazły się standardy muzyki bluesowej w wykonaniu Easy Rider. Rok później na rynku pojawiło się kolejne wydawnictwo zespołu zrealizowana wraz z gitarzystą i wokalistą Bogdanem Szwedą płyta Midnight Walk. 4 maja 2013 roku zespół Easy Rider został doceniony za swoją twórczość został zaproszony do Sławy, gdzie na Alei Gwiazd Bluesa w Sławie odkryto gwiazdę zespołu, a Andrzej Wodziński, Jarosław Wodziński i Jacek Gazda odcisnęli tam swoje dłonie. Towarzystwo w jakim znaleźli się muzycy Easy Rider jest więcej niż doborowe, swoje gwiazdy na Alei w Sławie mają bowiem takie osobowości polskiego bluesa jak Tadeusz Nalepa, Sławek Wierzcholski, Józef Skrzek czy Ryszard Ridel.

Zespół można nadal usłyszeć i to nie tylko w Polsce. I na pewno warto choć jeden raz posłuchać Easy Rider na żywo ponieważ scena to środowisko naturalne muzyków tej grupy.

Dyskografia:

• Ridin` Easy (1989)
• Travellin` Band (1992)
• Artysta (1999)
• Live in Myszków 2007 (2008)
• Easy Rider - Midnight Walk (2008)
  
  
  
  
  

Argus

Dziś o pochodzącej z Łodzi grupie Argus. Zespół powstał pod koniec 1978 roku. Założyli go studenci łódzkich uczelni:

• Adam Bukowski (gitara, wokal)
• Grzegorz Kowalski (klawisze)
• Jerzy Chyliński (bas)
• Dariusz Chalupniczak (perkusja)

Miejsce na próby muzycy znaleźli w Centrum Kultury Włókniarzy „Dąbrowa”. Od początku swego istnienia zaspół chętnie i często pojawiał się na scenie. W roku 1980 Argus zagrał między innymi na Pierwszym Ogólnopolskim Przeglądzie Muzyki Młodej Generacji w Jarocinie nie odnosząc jednak większego sukcesu, Zespół można było w ty roku zobaczyć również na łódzkim Rockowisku. W roku 1981 z zespołu odeszli basista i klawiszowiec, a pojawiły się deie wokalistki z których po krótkim czasie została jedna – Małgorzata Dzitkowska, Gitarzysta Marek Wołecki oraz grający na basie Andrzej Czarnecki. Na początku 1983 roku grupa w studio Polskiego Radia w Opolu nagrała cztery utwory, Brudna Noc, Czarownica, Cała Naprzód i Bal Masek. Ten ostatni utwór zdobył sporą popularność pojawił się na Liście Przebojów Programu Trzeciego osiągając w 43 notowaniu 24 miejsce (poczekalnia). Przez jakiś czas z zespołem współpracował Antoni Degustis który w roku 1984 zasilił skład TSA.

I to wszystko co mogę napisać o grupie Argus, jeśli ktoś wie więcej chętnie poczytam lub posłucham.

I jeszcze plakacik z Nowej Wsi:

Cytrus

Dziś Cytrus – grupa która na początku lat 80 dwudziestego wieku zdobyła sporą popularność. Grupa która zapełniała sale koncertowe dokonywała wielu nagrań radiowych, której utwory gościły na listach przebojów (być może nie na szczytach tych list, ale jednak gościły). Grupa która dziś przez wielu jest zapomniana. Grupa która nigdy nie została doceniona tak jak na to zasługiwała, która w czasie swej działalności nie doczekała się wydania płyty lub choćby kasety. Grupa której nieszczęściem okazał się gatunek muzyki przez nią wykonywanej. Grupa która po prostu nie trafiła w swój czas. Muzyka grana przez Cytrus to coś z pogranicza rocka progresywnego, hard rocka i jazz-rocka, czyli gatunków które szczyt popularności osiągnęły w połowie lat 70.

Cytrus powstał w Trójmieście wiosną 1979 roku. Pierwszy skład grupy to:

• Andrzej Kalski – perkusista wcześniej grywający w jazzowym Ragtime Septet;
• Andrzej Kaźmierczak – były gitarzysta grup Kawałek Ściany, Pięciu i Truskawkowy Budzik;
• Marian Narkowicz - multiinstrumentalista (skrzypce, flet, pianino, gitara) znany z takich formacji jak Parowóz Stephensona czy Nord Band mający w swym muzycznym życiorysie epizod z Młodzieżową Orkiedtrą Dętą. ;
• Waldemar Kobielak - grajacy na basie lauret przeglądów młodych talentów.

Kazmierczak i Narkowicz spotkali się już wczesniej, w Teatrze Magicznym, prowadzonym przez Mariana Terleckiego. Narkowicz w tym czasie miał już na swym koncie muzykę do kilku spektakli teatralnych. Pierwotnie grupa miała nosić nazwę Zopott, ale z wiadomych powodów w czasach PRL zespół pod tą nazwą nie miał szansy zaistnieć, więc muzycy zdecydowali się na neutralną nazwę Cytrus. Grupa szybko zdobyła lokalną popularność, a sukcesy w lokalnych przeglądach zaowocowały zaproszeniem na Warsztaty Artystyczne w Bolesławcu i Chodzieży oraz nagraniem kilku utworów w studio Polskiego Radia w Gdańsku. W 1980 roku Cytrus coraz więcej koncertował. Zespół zagrał między innymi na Pierwszym Ogólnopolskim Przeglądzie Muzyki Młodej Generacji w Jarocinie oraz w trzeciej edycji Muzyki Młodej Generacji, odbywającej się w ramach sopockiego festiwalu Pop Session. Kolejny rok to nadal ciągłe koncerty na terenie całego kraju, grupę można było między innymi usłyszeć na sopockim Pop Session ’81 czy łódzkim Rockowisku. Rok 1981 to również czas pierwszych zmian personalnych w grupie. W tym roku zespół opuścił Andrzej Kalski, a jego miejsce za bębnami zajął znany z występów w formacji Mietek Blues Band Zbigniew Kraszewski. Zbyszek nie go końca był zdecydowany czy Cytrus jest dla niego najlepszym miejscem, kilkakrotnie opuszczał zespół po czym do niego wracał. Do zespołu w tym czasie również dołączył były wokalista grupy Nord Band, Kazimierz Barlasz. W 1982 roku zespół można było coraz częściej usłyszeć w radiu, utwór Kurza Twarz przez trzy tygodnie pojawiał się na Liście Przebojów Programu Trzeciego osiągając najwyższe 18 miejsce, no i oczywiście grupa wiele koncertowała pojawiając się między innymi na festiwalu Kart Rock ’82 w Jeleniej Górze. Również kolejny rok zespół spędził w trasie grając między innymi w Poznaniu na festiwalu Rock Arena ’83. W 1984 roku Zbyszek Kraszewski ostatecznie opuścił zespół zasilając najpierw skład Kombi, a potem TSA, nieco później w jego ślady Waldek Kobielak który zdecydował się na grę w grupie Babsztyl oraz Kazimierz Barlasz który zasilił Exodus. Ich miejsca w zespole zajęli: za bębnami Leszek Ligęza, na basie Zbigniew Gura oraz wokalista Józef Masiak .

W roku 1985 zespół podobno miał nagrywać materiał na płytę w Polskich Nagraniach W tym samym roku Cytrus jeszcze ponownie zawitał też do Jarocina. Do nagrania płyty nie doszło, a grupa nieoczekiwanie zakończył swoją działalność. Rok później piątka muzyków Cytrusa: Kazimierz Barlasz, Zbigniew Kazimierczak, Marian Narkowicz, Waldemar Kobielak oraz Leszek Ligęza założyli grupę Korba, ale o tym innym razem.

W zasadzie na tym można by zakończyć tą historię gdyby nie to, że po 20 latach, w 2006 roku wytwórnia Metal Mind Productions wydała płytę zespołu Kurza twarz, a rok później kolejną Tęsknica. Oba te wydawnictwa zawierają nagrania Cytrusa z lat 1980–1985.

Dyskografia

• Kurza twarz (2006)
• Tęsknica (2007)

Art Rock

Kolejna grupa o której chcę napisać, a której nagrań na nośnikach tradycyjnych nie posiadam to olsztyński Art Rock. Zespół powstał przy Akademii Rolniczo Technicznej w Olsztynie wiosną 1980 roku na bazie instrumentalnej Adaptacyjnej Grupy Jazz-Rockowej Do Widzenia. Muzyka grana przez Art Rock to mocne brzmienie czyniące z zespołu jednego z prekursorów hard rocka w Polsce.

Mając na uwadze muzykę wykonywaną przez zespół należy wyjaśnić, że nazwa grupy może być zwodnicza bowiem nie dotyczy nurtu muzycznego reprezentowanego przez zespół lecz uczelni zktórej wywodzili się muzycy - Akademii Rolniczo Technicznej.

Już w niecałe pół roku od powstania zespół występujący w składzie:

• Leszek Domagała (perkusja)
• Andrzej Dondalsk (bas)
• Krzysztof Zawistowski (gitara)
• Zbigniew Panek (gitara)

zakwalifikował się do I Ogólnopolskiego Przeglądu Muzyki Młodej Generacji w Jarocinie. Po

jarocinskim przeglądzie zespół stał się rozpoznawalny. W kilka tygodni później do składu dołączył wokalista Mirosław Dublan. W 1980 roku Art Rock dokonał też pierwszych studyjnych nagrań w Radiu Olsztyn. Tuż po tej sesji zespół opuścił Zbigniew Panek. W tym też czasie zespół trafił pod opiekę Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego. Art Rock wielokrotnie pojawiał się na scenach na terenie całego kraju. W 1981 roku zespół ponownie zagrał w Jarocinie, pojawił się też na łódzkim Rockowisku, wrocławskim Rocku Na Wyspie i sopockim festiwalu Pop Session. Na Rockowisku Art Rock zajął drugie miejsce w plebiscycie publiczności ustępując jedynie grupie TSA. W 1982 roku zespół w Jarocinie zagrał jako zaproszony gość obok takich gigantów polskiego rocka jak Republika czy TSA. Również rok później organizatorzy jarocińskiego festiwalu zaprosili zespół. W roku 1983 wokalistą grupy został Henryk Szukiewicz. W czerwcu tego roku zespół można było zobaczyć w katowickim Spodku gdzie Art Rock zagrał w razem z węgierską grupa Scorpio. W tym samym 1983 roku zespół zrealizował sesję nagraniową w studio radiowej Trojki. W roku 1984 współpracę z zespołem rozpoczął gitarzysta Krzysztof ,,Dzawor" Jaworski. W tym samym roku zespół zakończył swoją działalność pod szyldem Art Rock zmieniając nazwę na Red Wine. Pod tą nazwą grupa występowała jeszcze trzy lata. W roku 1987 Andrzej Dondalski i Krzysztof Jaworski rozpoczęli współpracę z zespołem Babsztyl. Ten pierwszy trafił do następnie do grającej poezję śpiewają grupy Czerwony Tulipan, a drugi został filarem grupy Harlem. Mirosław Dublan i Henryk Szukiewicz podjęli pracę w szkolnictwie, Leszek Domagała prowadził własny biznes. Zbigniew Panek wyjechał do Niemiec.

Rok 2008 to czas gdy na rynku pojawiła się płyta zespołu Upiorne tango będąca kompilacją utworów grupy nagranych w latach 1980 - 1984. Płyta ta cieszyła się sporym zainteresowaniem w związku z czym muzycy Art Rock postanowili reaktywować zespół. Trwało to trochę ale w grudniu 2010roku Art Rock powrócił i zagrał koncert w składzie:

• Mirosław Dublan (wokal)
• Andrzej Dondalsk (bas)
• Krzysztof Zawistowski (gitara)

do dawnych muzyków zespołu dołączył też młody perkusista Adam Grzelak.

Od tego czasu zespół koncertuje a w roku 2014 wydał płytę zatytułowaną 81.

Dyskografia

• Upiorne tango (2008, kompilacja)
• 881 (2014)1 (2014)
  
  
  
  
  

Jeep

Dziś o zespole w zasadzie niestety zapomnianym. Pretekstem od napisania tego tekstu jest tonperssowski singiel S-515 – jedyne oficjalne wydawnictwo jakie po sobie zostawia pochodząca z Gdańska grupa Jeep.

Początek to zespół Pick-Up który powstał w lutym 1981 roku. Jego skład to:

• Jacek Fuss (perkusja)
• Zdzisław Kowalski wokal)
• Marek Grand (gitara akustyczna)
• Adam Kozakiewicz (gitara)
• Paweł Markowski (gitara)
• Marek Zienkowski (bas)

Prawie wszyscy muzycy pochodzili z Gdańska wyjątek stanowił Sopocianin Adam Kozakiewicz. Na polską scenę muzyczną zespół wkroczył z przytupem, już na początku marca 1981 roku zajął drugie miejsce na regionalnym przeglądzie Muzyki Młodej Generacji w Gdańsku. Nagrodą był udział w festiwalu w Jarocinie gdzie zespół wypadł lepiej niż dobrze zajmując trzecie miejsce obok TSA i LSD. Nagrodą był występ w koncercie galowym w towarzystwie między innymi Perfectu, Kasy Chorych i Dżemu. W 1981 roku zespół można było między innymi usłyszeć jeszcze na Sopockich Międzynarodowych Konfrontacjach Muzyki „Pop Session 81” oraz na łódzkim „Rockowisku”, gdzie był bardzo dobrze przyjmowany. Pod koniec 1981 lub też na początku 1982 roku (dokładnej daty nie jestem w stanie ustalić) w zespole nastąpiły zasadnicze zmiany: odeszli Markowski i Grand, do zespołu dołączył grający wcześniej w Mietek Blues Band gitarzysta Antoni Degutis, no i zmieniła się nazwa zespołu – muzycy pojawili się na scenie pod nazwą Jeep. Podobno grupa miała podpisany kontrakt na wspólną trasę z Perfectem, wyjazd miał nastąpić 13 grudnia 1981, niestety nie doszedł do skutku z oczywistych powodów – w nocy z 12 na 13 grudnia nastał stan wojenny. Grupa nadal jednak działała. We wrześniu 1982 roku Jeep zagrał na festiwalu „Kart Rock” w Jeleniej Górze, a następnie listopadzie na łódzkim „Rockowisku”. W tym czasie zespół czterokrotnie pojawiał się w studiach radiowych w Gdańsku i Opolu. We wrześniu 1982 roku Jeep wystąpił z recitalem w programie telewizji gdańskiej oraz jako reprezentant tego gdańskiego ośrodka w telewizyjnym konkursie młodych talentów „Najlepszy z ośmiu” gdzie zajął pierwsze miejsce. Wydawało się, że marszu zespołu na szczyty nic nie jest w stania zatrzymać Niestety manager grupy Marek Skokowski został powołany do wojska. Ponieważ jego następcy nie byli w stanie go zastąpić, Jeep grał coraz mniej koncertów bywało tak, że całymi miesiącami nic się nie działo aż w końcu w grudniu 1982 roku zespół zawiesił działalność. Ponownie na scenie Jeep pojawił się wiosną 1984 roku rozpoczynając próby w Spółdzielczym Domu Kultury Gedania. W tym czasie członkami grupy byli:

• Zdzisław Kowalski „Bizon” (wokal)
• Adam Kozakiewicz (gitara)
• Sławomir Walasiewicz (gitara)
• Wojciech Marszałek (bas)
• Piko (niestety nazwiska nie znam) (perkusja).

W lipcu tego roku zespół dokonał nowych nagrań w krakowskim teatrze „Stu”. Utwory grupy pojawiały się w radiowej Trójce i telewizyjnej Dwójce. W tym samym roku na rynku pojawiło się jedyne wydawnictwo grupy, singiel Tonpressu z utworami Grzesznica oraz Fart. I to by było na tyle, zespół niestety znów zniknął ze sceny.

Pisząc o grupie Jeep nie sposób nie wspomnieć o tym że Adam Kozakiewicz swą muzyczną pasję połączył ze swą drugą miłością – elektroakustyką. Cały zespół na początku działalności grał na nagłośnieniu i wzmacniaczach instrumentalnych zaprojektowanych i wykonanych przez niego. W roku 1983 Adam grając cały czas aktywnie w zespole, założył firmę Box Electronics specjalizującą się w produkcji wzmacniaczy gitarowych i basowych. Firma działa do dziś, a produkowany przez nią sprzęt używany jest przez wielu znanych muzyków nie tylko polskich.

Dyskografia:

• Singiel S-515 (1984 r. utwory: Grzesznica / Fart)

Kasa Chorych

Dziś na mym gramofonie kolejny wydany przez Tonpress singiel S-360 a na nim grupa bez której blues w Polsce oczywiście był by grany, ale byłby inny. Bez Kasy Chorych polski blues był by uboższy. Bez muzyki Skiby i jego przyjaciół zapewne paru uznanych obecnie bluesmenów nie zaczęło by grać tej muzyki, nie powstało by parę kapel, nie usłyszelibyśmy kilku kawałków. To dzięki nim blues zagościł na wielkich scenach i festiwalach i po latach nieobecności został zauważony przez szerszą publiczność. Bo to nie Skiba i jego przyjaciele byli skazani na bluesa, to oni swą muzyką wydali wyrok skazujący – skazali nas na bluesa i wielkie dzięki im za to.

Był rok 1975 gdy zafascynowani bluesem Ryszard "Skiba"Skibiński i Jarosław Tioskow postanowili tworzyć muzykę która kochali, a do tego potrzebny był im zespół, a więc postanowili go założyć. Na początku było ich dwóch: Grający na harmonijce Rysiek i Jarek parający się grą na gitarze. Po kilku tygodniach dołączył do nich perkusista Mirosław Kozioł, a następnie Andrzej Kotarski (gitara) Zbigniew Richter (bas) i Andrzej Pala (pianino). Początki grupa miała całkiem obiecujące. Dzięki współpracy z Miejskim Domem Kultury, zespół otrzymał całkiem porządny nowy sprzęt oraz miejsce do prób. W tym okresie działalność koncertowa Kasy Chorych (bo tak muzycy nazwali swój zespół) skupiała się przede wszystkim na występach w Białostockich "Herkulesy" i "Promenada". Był to również czas kształtowania się składu zespołu który w 1976 roku przedstawiał się następująco:

• Jarosław Tioskow (gitara)
• Zbigniew Richter (bas)
• Jacek Rakowski (perkusja)
• Andrzej Kotarski (gitara)
• Ryszard Skibiński (harmonijka)

W 1977 roku grupa po raz pierwszy wystąpiła dla szerszej niż białostocka publiczność dając koncert w w ramach akcji "Chełm 80". Wrota kariery (o ile w tamtych czasach zespół grający bluesa mógł w Polsce zrobić karierę), może lepiej powiedzmy uznanie szerszej publiczności Kasa Chorych zdobyła w 1978 roku biorąc udział w poznańskim "Folk-Blues Meetingu" gdzie zespół spotkał się z wręcz entuzjastycznym przyjęciem. Kolejnym sukcesem był wrześniowy występ na IX Wielkopolskich Rytmach Młodych w Jarocinie (to właśnie ta impreza stała się później legendarnym Festiwalem Muzyków Rockowych), gdzie grupa otrzymał nagrodę "Brązowego Kameleona" za zajęcie III miejsca, nagrodę dziennikarzy oraz nagrodę indywidualną dla RyśkaSkibińskiego. W tym czasie za perkusją w zespole znów zasiadł Mirek Kozioł. Dzięki tym udanym występom Kasa Chorych szybko zdobyła ogólnokrajową popularność. Jej działalność, a także osobiste starania Ryszarda Skibińskiego, przyczyniły się do zorganizowania w 1978 roku w Białymstoku jednej z ważniejszych imprez bluesowych w Polsce – odbywającego się nadal festiwalu "Jesień z Bluesem". W 1978 roku zespół dokonał pierwszych nagrań dla Polskiego Radia w Białymstoku. W tym samym czasie wspólnie z grupą Irka Dudka – Irjan, Kasa Chorych przygotowała program "Różne barwy bluesa" prezentowany w trasie koncertowej. Rok 1979 to dobrze przyjęty występ na sopockim "Pop Session" oraz zwycięstwem w ankiecie miesięcznika "Non Stop" w kategorii "Talent rokujący największe nadzieje". Pod koniec 1979 roku podczas koncertu z cyklu Muzyka Młodej Generacji "Rock 1979" w poznańskiej "Arenie" po raz pierwszy z zespołem zagrał saksofonista Marek Kisiel.

Po kolejnych rotacjach personalnych wykrystalizował się najbardziej znany, legendarny skład zespołu:

• Ryszard Skibiński (harmonijka)
• Jarosław Tioskow (gitara)
• Włodzimierz Dudek (gitara)
• Leszek Domalewski (bas)
• Mirosław Kozioł (perkusja).

Rok 1980 to występy na Międzynarodowej Wiośnie Estradowej w Poznaniu sopockim "Pop Session", Łódzkich Spotkaniach Jazzowych oraz imprezie poświęconej pamięci Jimiego Hendrixa i Janis Joplin – za każdym razem zespół był entuzjastycznie przyjmowany przez publiczność. Jednak najważniejszym wydarzeniem w tym roku było nagranie debiutanckiego singla (który stał się inspiracją do napisania tego tekstu) z utworami Blues chorego i Szalona Baśka. Singiel ten został dostarczony prywatnymi kanałami do USA gdzie uplasował się na III miejscu w dorocznej ankiecie radiostacji WRJC-FM 91 w Baltimore, ustępując jedynie płytom Alberta Collinsa i Muddy'ego Watersa, a dystansując między innymi Rock Me Baby B.B. Kinga. W 1981 roku Kasa Chorych nagrała singel Zgniła porzeczka/Blues córek naszych, wzięła udział w łódzkim "Rockowisku" i w poznańskiej "Rock-Arenie".Od początku swej działalności Kasa Chorych był to zespół wyłącznie instrumentalny. Brak wokalu nie stanowił jednak żadnego problemu. To harmonijka Ryśka jako instrument podstawowy prowadziła linię melodyczną. Jednak grupa postanowiła powiedzmy „rozszerzyć swoją ofertę” i w 1982 roku podczas nagrań studyjnych formację wspomagał wokalista Andrzej Zaucha. Próby przełamania dotychczasowej instrumentalnej formuły zespołu (wcześniej zespół próbował występować z Martyną Jakubowicz ale bez powodzenia podobnie jak współpraca z Krystyną Cudowską) skłoniły muzyków do poszerzenia składu o stałego wokalistę. Został nim Jerzy Opaliński, z którym grupa wystąpiła na imprezie "Rock-Blok" w warszawskiej hali "Gwardii" , a później Lesław Kot znany z zespołu Romuald & Roman, którego można usłyszeć na płytce Przed nami drzwi zamknięte/Pieniądze to nie wszystko. W tym samym roku Kasa Chorych nagrała dla Polskiego Radia własne kompozycje instrumentalne oraz cztery utwory z Janem Izbińskim. W maju grupa wzięła udział w „II Rawie Blues" w Katowicach a listopadzie wystąpiła na "Jesieni z Bluesem 82", w części programu z J. Izbińskim. W jamowym składzie pojawili się też wtedy obok siebie na scenie dwa Ryśki Skibiński i Riedel. Rysiek Skibiński coraz częściej miewał projekty poza zespołem. Były to prywatne wyjazdy do Berlina Zachodniego, Skandynawii lub wspólne grania z zespołem Krzak (od lata 1982). Pozostali członkowie zespołu byli stawiani przez Ryśka w trudnej sytuacji, powodowało to napięcia w zespole i skończyło się usunięciem Skiby z zespołu. Na "V Jesieni z Bluesem" w listopadzie 1982 roku Kasa Chorych wystąpiła już bez Ryśka Skibińskiego w składzie.

Jak ważną rolę w zespole pełnił Skiba okazało się po jego odejściu, bez Ryśka w składzie tempo rozwoju kariery Kasy Chorych zmalało pomimo tego, że nie zmieniła się muzyka, nadal był to chicagowski blues lekko doprawiony solidnym rockiem.

Zespół już bez Ryśka w składzie:

• Jarosław Tioskow (gitara, wokal)
• Andrzej Kotarski (gitara)
• Leszek Domalewski (bas)
• Zdzisław Szczudło (klawisze)
• Mirosław Kozioł (perkusja)

wystąpił na "Jesieni z Bluesem '83" prezentując zarówno swój materiał jak i towarzysząc wokalistce Anecie Broszewskiej. W tym okresie z zespołem współpracował też Andrzej Starzec (wokal). W czerwcu 1983 roku na fanów Kasy Chorych spadł kolejny cios wraz z Ryśkiem Skibińskim który 4 czerwca zmarł w wyniku przedawkowania narkotyków umarła nadzieja, że grupa znów zagra kiedyś w swym najpopularniejszym składzie. W 1984 roku Wifon wydał płytę Ryszard "Skiba" Skibiński 1951-1983, potrzeba było, aż śmierci Ryśka by ukazała się pierwsza płyta z nagraniami zespołu. Po kilkumiesięcznej przerwie zespół pojawił się na scenie podczas II "Olsztyńskich Nocy Bluesowych '84" w składzie Jarosław Tioskow (gitara, wokal), Cezary Czternastek (skrzypce, wokal), Zbigniew Richter (bas), Piotr Zielik (saksofon), Mirosław Kozioł (perkusja). Zmieniła się też trochę muzyka grana przez Kasę Chorych, w twórczości grupy pojawiło się więcej rhythm-'n 'bluesa o zabarwieniu blue-grassowym i rockowym. Piętno na muzyce Kasy odcisnął też nowy członek zespołu niebanalny muzyk niegdyś członek Easy Rider - Cezary Czternastek. W tym składzie grupa dokonała nowych nagrań: Ameryka, Żyję z dnia na dzień, Kiedy tańczę gubię buty i - poświęcony Ryszardowi Skibińskiemu - O człowieku, który nie zakołysze się w rytmie bluesa. Mimo,że wszystko znów wydawało się układać dobrze, pod koniec 1984 roku grupa zawiesiła działalność, by wkrótce potem rozwiązać się.

Kasa Chorych wznowiła działalność w 1992 roku. Skład reaktywowanego zespołu przedstawiał się następująco:

• Włodzimierz Dudek (gitara)
• Jacek Kaczyński (bas)
• Marek Kisiel (klawisze)
• Jarosław Tioskow (gitara, wokal)
• Mirosław Kozioł (perkusja)

W tym składzie zespół nagrał w 1993 roku wydaną w roku następnym płytę Blues Band i sporo koncertował. Kasa Chorych zagrała między innymi w 1993 roku na „XI Muzycznym Campingu w Brodnicy”, w 1994 na „III Olsztyńskich Nocach Bluesowych”, w 1995 na „ XIV Ciechanowskich Spotkaniach z Bluesem” oraz „XIII Muzycznym Campingu w Brodnicy”. W 1996 r. zespół wystąpił na festiwalach "Toruń Blues Meeting" i "Jesień z Bluesem". Gościnnie z muzykami grał na harmonijce Michał Kielak. W 1997 roku Kasę Chorych można było między innymi zobaczyć podobnie jak i w roku następnym na katowickiej „Rawie Blues”. W 1998 roku ukazała się płyta Chcę Cię kochać. Rok później zespół wystąpił między innymi we Wrocławiu na „II Blues Brothers Day” oraz „Toruń Blues Meeting”.W 2002 roku Kasa Chorych zagrała na „Olsztyńskich Nocach Bluesowych” razem z zespołem wystąpiła litewska wokalistka Arina. W roku 2004 ukazała się kolejna płyta Kasy Chorych Rythm & Puls.Rok 2006 to przede wszystkim trasa po Stanach Zjednoczonych i koncerty z Michałem Kielakiem w Nowym Jorku, New Jersey i Chicago. W kwietniu tego roku z zespołu odszedł Marek Kisiel. Skład grupy uzupełnił Tomek Kamiński (harmonijka), a jesienią wyszła kolejna płyta grupy Kasa Chorych live. W 2007 roku w zespole nastąpiły kolejne zmiany kadrowe. Zespół opuścił Jacek Kaczyński. Basistą został Marek Szerszyński a w połowie roku jako zastępstwo za Włodka Dudka zaczął grać Grzegorz Kluczyński. Kasa Chorych intensywnie koncertuje, między innymi w studio radiowej "Trójki", w studio bydgoskiego radia PiK – gdzie nagrała materiał na płytę live, na IX Festiwalu Muzycznym im. Ryszarda Riedla "Ku przestrodze" oraz na festiwalu "Harvest Time Blues" w Monaghan w Irlandi. W 2008 roku ukształtował się aktualny skład zespołu

• Jarek Tioskow (gitara, wokal)
• Grzegorz Kluczynski (gitara)
• Marek Szerszyński (bas)
• Mirek Wiechnik (perkusja)
• Michał Kielak (harmonijka)

Był to bardzo intensywny rok dla muzyków Kasy Chorych maju tego roku ukazała się kolejna płyta zespołu Koncertowo, a w czerwcu w rodzinnym mieście zespołu Białymstoku na placu miejskim odbył się wielki jubileuszowy koncert z gościnnym udziałem : Martyny Jakubowicz, Easy Rider, Adama Kulisza, Ryszarda Wolbacha, Krzysztofa Jaworskiego i Sławomira Pyrko. W sierpniu ukazała się reedycja materiału znanego dotychczas wyłącznie z kasety magnetofonowej "Skiba" wydanej pierwotnie w 1985 roku. Oprócz tego grupa wiele koncertowała. W roku 2009 zespół otrzymał Nagrodę Muzyczną "Fryderyk" w kategorii blues za płytę Koncertowo.

Mamy rok 2014, Kasa Chorych nadal istnieje, gra i co więcej zapowiada nową płytę ma on się ukazać z początkiem kwietnia i nosić tytuł Orla. Album zarejestrowany został w studiu „LaGrunge”, w niewielkiej podlaskiej miejscowości Orla i chyba z stąd tytuł płyty. Na płycie mają pojawić się też goście Sebastian Riedel (wokal), Jan Gałach (skrzypce), Bartek Szopiński (organy Hammonda), Romek Puchowski (gitara Dobro), Adam Wendt (saksofon) czy John Clifton (harmonijka) i inni. Zapowiada się naprawdę smaczny kąsek. Czekam i już się cieszę.

Dyskografia:

• Ryszard "Skiba" Skibiński 1951-1983, (1984)
• Skiba (kaseta; 1985)
• Blues Band (1994)
• Chcę cię kochać (1998)
• Rythm&Puls (2004)
• Live (2006)
• Blues córek naszych - nagrania radiowe (2006)
• Ryszard 'Skiba' Skibiński 1951-1983 (reedycja 2007)
• Koncertowo (2008)
• Skiba (2008)