Easy Rider

Dziś kolejny z uczestników Pierwszego Ogólnopolskiego Przeglądu Muzyki Młodej Generacji w Jarocinie pochodzący z Wrocławia moim zadaniem nie doceniona blues-rockowa grupa Easy Rider

Formacja powstała w kwietniu 1980 roku, je założycielami byli bracia Andrzej i Jarosław Wodzińscy, a jej pierwszy skład to:

• Andrzej Wodziński (gitara, wokal)
• Piotr Lewowicki (gitara)
• Krzysztof Gądnicki (bas)
• Jarosław Wodziński (perkusja)

Początkowo zespół grał głównie covery takich grup jak ZZ Top, Canned Heat czy też Johnny Wintera. Był to czas, gdy koncerty z tego typu muzyką bez trudu zapełniały sale i salki na terenie całego kraju, a jeśli jeszcze, tak jak w wypadku Easy Rider, były grane przez ludzi mających spore umiejętności i zarazem czujących tę muzykę to zespół mógł liczyć na łaskawość fanów oraz sporą popularność. Pierwsze występy zespołu to koncerty w rozmaitych salach w okolicach Wrocławia no i oczywiście w samym mieście oraz udział w Pierwszym Ogólnopolskim Przeglądzie Muzyki Młodej Generacji w Jarocinie. W październiku 1980 roku skład zespołu powiększył się o grającego na skrzypcach Cezarego Czternastka. W 1981 roku Easy Rider zagrali na pierwszej edycji festiwalu Rawa Blues z miejsca podbijając serca fanów bluesa. Zespół pojawił się również na drugiej edycji Ogólnopolskiego Przeglądu Muzyki Młodej Generacji w Jarocinie. Tuż przed tym występem do zespołu dołączył nowy basista Zdzisław Noworol jednak jego przygoda z Easy Rider nie trwała długo. W tym samym 1981 roku grupa wystąpiła w koncercie Muzyka Młodej Generacji podczas Pop Session '81 w Sopocie, pojawiając się scenie wraz z takimi zespołami jak TSA, Art Rock, Brak, LSD, Krótkie Spięcie, Aneks, Karton, Sektor A i Jeep. Kolejna zmiany w składzie zespołu to odejście Piotra Lewowickiego którego miejsce zajął Edmund Stasiak, oraz pojawienie się nowego basisty Marka Błaszczyka. W takim składzie zespół zagrał w Białymstoku na Jesieni z Bluesem'81 oraz na łódzkim Rockowisku, dzięki czemu pojawił się także filmie Andrzeja Tarkowskiego Koncert stanowiącym rejestrację występów oraz zachowań publiczności podczas tej imprezy. Kolejny rok to przede wszystkim koncerty na terenie całego kraju. Easy Rider w tym czasie odbył trasy po Polsce z grupą Cross, z zespołem Tadeusza Nalepy oraz z uwielbianą w Polsce walijską grupą Budgie. W roku 1983 nastąpiły kolejne zmiany w składzie grupy nowym basistą został Gustaw Szepke. Z zespołu odszedł też by grać w Kasie Chorych Cezary Czternastek. W listopadzie 1984 roku w zespole pojawił się nowy basista Jacek Gazda znany z wcześniejszej współpracy z grupą Czesława Niemena, zespołami Krzak, Kwadrat, Breakout, SBB oraz Big Bandami Ireneusza Dudka. W tym czasie Easy Rider wiele występował nie tylko na terenie kraju ale i w Europie. Zespół można było usłyszeć i zobaczyć w Belgii, Czechosłowacji, ZSRR, NRD, oraz w całej Skandynawii. W roku 1989 wreszcie ukazała się pierwszy album grupy wydany przez Polskie nagrania Ridin' Easy. Album zawierał w większości kompozycje Andrzeja Wodzińskiego w których wyraźnie słychać fascynacje muzyków bluesem oraz boogie. Rok 1992 to przede wszystkim wydana przez Polton druga płyta zespołu Travellin' Band. Album ten jest bardziej rockowy niż pierwsza płyta zespołu jednak wyraźnie w nim słychać przywiązanie muzyków do bluesa. W kolejnych latach zespół można było zobaczyć głównie na koncertach. Easy Rider wystąpili między innymi na koncertach w ramach Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, na Olsztyńskich Nocach Bluesowych 94 czy też na Przystanku Woodstock 97. Sale w których pojawiał się zespół przeważnie pyły szczelnie wypełnione fanami blues-rockowego grania, jednak o zespole stawało się jakby ciszej. W roku 1999 ukazała się wydane przez E-media trzecia płyta zespołu Artysta, wszystkie utwory na tym wydawnictwie miały polskie teksty, a muzyka jak to u Easy Rider to porządne bluesowe i blues-rockowe granie.

W 2006 roku na rynku ukazała się wydana przez firmę Muzant reedycja pierwszego albumu wzbogaconą materiałem z koncertu w Teatrze STU. Kolejna płyta to rok 2008. Tym razem było to koncertowe wydawnictwo Live in Myszków. Na tej płycie znalazły się standardy muzyki bluesowej w wykonaniu Easy Rider. Rok później na rynku pojawiło się kolejne wydawnictwo zespołu zrealizowana wraz z gitarzystą i wokalistą Bogdanem Szwedą płyta Midnight Walk. 4 maja 2013 roku zespół Easy Rider został doceniony za swoją twórczość został zaproszony do Sławy, gdzie na Alei Gwiazd Bluesa w Sławie odkryto gwiazdę zespołu, a Andrzej Wodziński, Jarosław Wodziński i Jacek Gazda odcisnęli tam swoje dłonie. Towarzystwo w jakim znaleźli się muzycy Easy Rider jest więcej niż doborowe, swoje gwiazdy na Alei w Sławie mają bowiem takie osobowości polskiego bluesa jak Tadeusz Nalepa, Sławek Wierzcholski, Józef Skrzek czy Ryszard Ridel.

Zespół można nadal usłyszeć i to nie tylko w Polsce. I na pewno warto choć jeden raz posłuchać Easy Rider na żywo ponieważ scena to środowisko naturalne muzyków tej grupy.

Dyskografia:

• Ridin` Easy (1989)
• Travellin` Band (1992)
• Artysta (1999)
• Live in Myszków 2007 (2008)
• Easy Rider - Midnight Walk (2008)
  
  
  
  
  

Argus

Dziś o pochodzącej z Łodzi grupie Argus. Zespół powstał pod koniec 1978 roku. Założyli go studenci łódzkich uczelni:

• Adam Bukowski (gitara, wokal)
• Grzegorz Kowalski (klawisze)
• Jerzy Chyliński (bas)
• Dariusz Chalupniczak (perkusja)

Miejsce na próby muzycy znaleźli w Centrum Kultury Włókniarzy „Dąbrowa”. Od początku swego istnienia zaspół chętnie i często pojawiał się na scenie. W roku 1980 Argus zagrał między innymi na Pierwszym Ogólnopolskim Przeglądzie Muzyki Młodej Generacji w Jarocinie nie odnosząc jednak większego sukcesu, Zespół można było w ty roku zobaczyć również na łódzkim Rockowisku. W roku 1981 z zespołu odeszli basista i klawiszowiec, a pojawiły się deie wokalistki z których po krótkim czasie została jedna – Małgorzata Dzitkowska, Gitarzysta Marek Wołecki oraz grający na basie Andrzej Czarnecki. Na początku 1983 roku grupa w studio Polskiego Radia w Opolu nagrała cztery utwory, Brudna Noc, Czarownica, Cała Naprzód i Bal Masek. Ten ostatni utwór zdobył sporą popularność pojawił się na Liście Przebojów Programu Trzeciego osiągając w 43 notowaniu 24 miejsce (poczekalnia). Przez jakiś czas z zespołem współpracował Antoni Degustis który w roku 1984 zasilił skład TSA.

I to wszystko co mogę napisać o grupie Argus, jeśli ktoś wie więcej chętnie poczytam lub posłucham.

I jeszcze plakacik z Nowej Wsi:

Cytrus

Dziś Cytrus – grupa która na początku lat 80 dwudziestego wieku zdobyła sporą popularność. Grupa która zapełniała sale koncertowe dokonywała wielu nagrań radiowych, której utwory gościły na listach przebojów (być może nie na szczytach tych list, ale jednak gościły). Grupa która dziś przez wielu jest zapomniana. Grupa która nigdy nie została doceniona tak jak na to zasługiwała, która w czasie swej działalności nie doczekała się wydania płyty lub choćby kasety. Grupa której nieszczęściem okazał się gatunek muzyki przez nią wykonywanej. Grupa która po prostu nie trafiła w swój czas. Muzyka grana przez Cytrus to coś z pogranicza rocka progresywnego, hard rocka i jazz-rocka, czyli gatunków które szczyt popularności osiągnęły w połowie lat 70.

Cytrus powstał w Trójmieście wiosną 1979 roku. Pierwszy skład grupy to:

• Andrzej Kalski – perkusista wcześniej grywający w jazzowym Ragtime Septet;
• Andrzej Kaźmierczak – były gitarzysta grup Kawałek Ściany, Pięciu i Truskawkowy Budzik;
• Marian Narkowicz - multiinstrumentalista (skrzypce, flet, pianino, gitara) znany z takich formacji jak Parowóz Stephensona czy Nord Band mający w swym muzycznym życiorysie epizod z Młodzieżową Orkiedtrą Dętą. ;
• Waldemar Kobielak - grajacy na basie lauret przeglądów młodych talentów.

Kazmierczak i Narkowicz spotkali się już wczesniej, w Teatrze Magicznym, prowadzonym przez Mariana Terleckiego. Narkowicz w tym czasie miał już na swym koncie muzykę do kilku spektakli teatralnych. Pierwotnie grupa miała nosić nazwę Zopott, ale z wiadomych powodów w czasach PRL zespół pod tą nazwą nie miał szansy zaistnieć, więc muzycy zdecydowali się na neutralną nazwę Cytrus. Grupa szybko zdobyła lokalną popularność, a sukcesy w lokalnych przeglądach zaowocowały zaproszeniem na Warsztaty Artystyczne w Bolesławcu i Chodzieży oraz nagraniem kilku utworów w studio Polskiego Radia w Gdańsku. W 1980 roku Cytrus coraz więcej koncertował. Zespół zagrał między innymi na Pierwszym Ogólnopolskim Przeglądzie Muzyki Młodej Generacji w Jarocinie oraz w trzeciej edycji Muzyki Młodej Generacji, odbywającej się w ramach sopockiego festiwalu Pop Session. Kolejny rok to nadal ciągłe koncerty na terenie całego kraju, grupę można było między innymi usłyszeć na sopockim Pop Session ’81 czy łódzkim Rockowisku. Rok 1981 to również czas pierwszych zmian personalnych w grupie. W tym roku zespół opuścił Andrzej Kalski, a jego miejsce za bębnami zajął znany z występów w formacji Mietek Blues Band Zbigniew Kraszewski. Zbyszek nie go końca był zdecydowany czy Cytrus jest dla niego najlepszym miejscem, kilkakrotnie opuszczał zespół po czym do niego wracał. Do zespołu w tym czasie również dołączył były wokalista grupy Nord Band, Kazimierz Barlasz. W 1982 roku zespół można było coraz częściej usłyszeć w radiu, utwór Kurza Twarz przez trzy tygodnie pojawiał się na Liście Przebojów Programu Trzeciego osiągając najwyższe 18 miejsce, no i oczywiście grupa wiele koncertowała pojawiając się między innymi na festiwalu Kart Rock ’82 w Jeleniej Górze. Również kolejny rok zespół spędził w trasie grając między innymi w Poznaniu na festiwalu Rock Arena ’83. W 1984 roku Zbyszek Kraszewski ostatecznie opuścił zespół zasilając najpierw skład Kombi, a potem TSA, nieco później w jego ślady Waldek Kobielak który zdecydował się na grę w grupie Babsztyl oraz Kazimierz Barlasz który zasilił Exodus. Ich miejsca w zespole zajęli: za bębnami Leszek Ligęza, na basie Zbigniew Gura oraz wokalista Józef Masiak .

W roku 1985 zespół podobno miał nagrywać materiał na płytę w Polskich Nagraniach W tym samym roku Cytrus jeszcze ponownie zawitał też do Jarocina. Do nagrania płyty nie doszło, a grupa nieoczekiwanie zakończył swoją działalność. Rok później piątka muzyków Cytrusa: Kazimierz Barlasz, Zbigniew Kazimierczak, Marian Narkowicz, Waldemar Kobielak oraz Leszek Ligęza założyli grupę Korba, ale o tym innym razem.

W zasadzie na tym można by zakończyć tą historię gdyby nie to, że po 20 latach, w 2006 roku wytwórnia Metal Mind Productions wydała płytę zespołu Kurza twarz, a rok później kolejną Tęsknica. Oba te wydawnictwa zawierają nagrania Cytrusa z lat 1980–1985.

Dyskografia

• Kurza twarz (2006)
• Tęsknica (2007)

Cuby

Kolejna grupa o której chciałbym napisać to uczestnik Pierwszego Ogólnopolskiego Przeglądu Muzyki Młodej Generacji Jarocin’80 pochodząca z Wrocławia w zasadzie zupełnie już zapomniana grupa Cuby.

Zespół powstał w 1980 roku przy Akademickim Centrum Kultury ,,Pałacyk”. Było to miejsce niezwykłe przesiąknięte kulturą, a szczególnie muzyką jazzową. To właśnie w Pałacyku w 1964 rokuodbyła się pierwsza edycja festiwalu ,,Jazz nad Odrą”. Nie powinno więc nikogo dziwić, że wmuzyce granej przez Cuby rock przeplatał się z jazzem. Założycielem zespołu był grywający wcześniej w takich formacjach jak Spisek czy Romuald i Roman klawiszowiec Janusz ,,Kuba” Góralski. Pozostali członkowie zespołu to gitarzysta Romuald Gomułkiewicz, basista Marek Błaszczyk oraz perkusista Sławek Czaplicki. Nieco później do zespołu dołączył grający na saksofonie Leszek Fischer. Zespół na początku lat osiemdziesiątych można było dość często usłyszeć na koncertach głównie w okolicach Wrocławia lub samym mieście. Najważniejszym jednak występem zespołu był udział w Pierwszym Ogólnopolskim Przeglądzie Muzyki Młodej Generacji Jarocin’80. Kiedy zespół zniknął ze sceny własciwie nie wiem. Wiadomo, ze w 1981 r. Marek Błaszczyk pojawił się w składzie grupy Easy Rider zastępując tam Krzysztofa Gadnickiego. To wszystko co udało mi sie znaleźć o grupie Cuby. Nie jest tego za wiele ale myślę, że uczestnik Pierwszego Ogólnopolskiego Przeglądu Muzyki Młodej Generacji w Jarocinie zasługuje na to by poświęcić mu kilka słów jeśli ktoś wie więcej proszę uzupełnić ten tekst.

Kodex

Dziś tekst znaleziony w na facebooku w grupie "Polski rock lat 80-tych" a napisany przez Andrzeje Grzegorza Dąbrowskiego. Publikuję go za zgodą autora. Przyznaję, że ja grupy Kodex nie pamiętam zupełnie. Po tym wstępie czas na tekst Andrzeja.

Zespół KODEX powstał w 1979 roku w Mysłowicach, w jego składzie grali wtedy: Grzegorz Wieczorek - gitara, Józef Lazar - gitara basowa, Mirek Winiarski będący gitarzystą, z braku perkusisty zasiadł wtedy za bębnami. Na początku 1980 roku do zespołu dołączył perkusista Leszek Paradowski, zespół grał w czwórkę, Mirek Winiarski - gitara solowa, Grzegorz Wieczorek - gitara, Józef Lazar - gitara basowa, Leszek Paradowski - perkusja. Zespół rozpadł się pod koniec 1980 roku po odejściu z zespołu Paradowskiego i Wieczorka. Rok 1981- zespół KODEX reaktywuje się jako trio, Mirosław Winiarski - gitara solowa, Józef Lazar - gitara basowa, Józef Chuć - perkusja, w tym składzie zespół zdobywa pierwsze miejsce, na przeglądzie śląskich zespołów muzyki młodej generacji, SILESIAN ROCK 81. Trzon KODEXU to dwójka gitarzystów - solista Mirosław Winiarski, który również śpiewa oraz Józef Lazar - basista. Obaj muzycy znający się od wielu lat, gdy wystartowali na "Silesian Rocku", można było wyczuć w ich repertuarze te wspólne "przegrane" ze sobą lata, które owocowały dużym, intuicyjnym wzajemnym zrozumieniem i interesującymi instrumentalnymi dialogami. W 1982 roku zespół występuje na festiwalu "RAWA-BLUES 82" prezentując się bardzo świeżo i naturalnie w bluesowym wcieleniu. Właśnie na "Rawie" dwójka muzyków wystąpiła z poznanym poprzednio na rockowym przeglądzie perkusistą - Janem "Mescalero" Kiwiorem, co dało początek stabilnemu składowi mysłowickiego tria. W kwietniu i maju 1982 roku KODEX na wspólnej trasie koncertowej po Polsce, występował z takimi zespołami jak: EXODUS, MECH, KASA CHORYCH, publiczności podobały się utwory KODEXU takie jak: "Niech żyje rock!", "Ściana śmierci", "Nerwy dnia", "Drogi dwie", a nade wszystko "Nad mym miastem". Sierpień 1982- KODEX odnosi sukces na III Ogólnopolskim Przeglądzie Muzyki Młodej Generacji w Jarocinie, w zgodnej opinii dziennikarzy była to najbardziej dojrzała muzycznie formacja, grała najciekawsze stylistycznie utwory i wyróżniała się profesjonalnym warsztatem wykonawczym. Na przełomie 1982/1983 zespół koncertuje na wielu estradach w kraju i przygotowuje się do nagrania swojej pierwszej płyty. W 1983 roku do zespołu dołączył wokalista Jacek Wocka, wnosząc do zespołu nowe brzmienie wokalne. W studio dogrywane są utwory z nowym wokalistą, do tekstów mysłowickiego poety Zygmunta Kocha muzykę skomponowali Winiarski i Lazar, były to utwory: "Taniec" "Dość" "Dziwna pogoda" "Stary kodeks" "Bezsenne reggae" "Smutny dzień". Zespół wyrusza w trasę koncertową po Śląsku i Zagłębiu. Grupa KODEX rozpada się pod koniec 1984 roku, po wyjeździe na stałe do Niemiec, Mirka Winiarskiego i Janka Kiwiora. Niewykluczone że również KODEX znalazł by się w czołówce polskich zespołów, zaliczanych do wielkich formatów sceny muzycznej, obok takich formacji jak DŻEM, SBB, TSA, PERFECT, MAANAM, BUDKA SUFLERA.

Art Rock

Kolejna grupa o której chcę napisać, a której nagrań na nośnikach tradycyjnych nie posiadam to olsztyński Art Rock. Zespół powstał przy Akademii Rolniczo Technicznej w Olsztynie wiosną 1980 roku na bazie instrumentalnej Adaptacyjnej Grupy Jazz-Rockowej Do Widzenia. Muzyka grana przez Art Rock to mocne brzmienie czyniące z zespołu jednego z prekursorów hard rocka w Polsce.

Mając na uwadze muzykę wykonywaną przez zespół należy wyjaśnić, że nazwa grupy może być zwodnicza bowiem nie dotyczy nurtu muzycznego reprezentowanego przez zespół lecz uczelni zktórej wywodzili się muzycy - Akademii Rolniczo Technicznej.

Już w niecałe pół roku od powstania zespół występujący w składzie:

• Leszek Domagała (perkusja)
• Andrzej Dondalsk (bas)
• Krzysztof Zawistowski (gitara)
• Zbigniew Panek (gitara)

zakwalifikował się do I Ogólnopolskiego Przeglądu Muzyki Młodej Generacji w Jarocinie. Po

jarocinskim przeglądzie zespół stał się rozpoznawalny. W kilka tygodni później do składu dołączył wokalista Mirosław Dublan. W 1980 roku Art Rock dokonał też pierwszych studyjnych nagrań w Radiu Olsztyn. Tuż po tej sesji zespół opuścił Zbigniew Panek. W tym też czasie zespół trafił pod opiekę Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego. Art Rock wielokrotnie pojawiał się na scenach na terenie całego kraju. W 1981 roku zespół ponownie zagrał w Jarocinie, pojawił się też na łódzkim Rockowisku, wrocławskim Rocku Na Wyspie i sopockim festiwalu Pop Session. Na Rockowisku Art Rock zajął drugie miejsce w plebiscycie publiczności ustępując jedynie grupie TSA. W 1982 roku zespół w Jarocinie zagrał jako zaproszony gość obok takich gigantów polskiego rocka jak Republika czy TSA. Również rok później organizatorzy jarocińskiego festiwalu zaprosili zespół. W roku 1983 wokalistą grupy został Henryk Szukiewicz. W czerwcu tego roku zespół można było zobaczyć w katowickim Spodku gdzie Art Rock zagrał w razem z węgierską grupa Scorpio. W tym samym 1983 roku zespół zrealizował sesję nagraniową w studio radiowej Trojki. W roku 1984 współpracę z zespołem rozpoczął gitarzysta Krzysztof ,,Dzawor" Jaworski. W tym samym roku zespół zakończył swoją działalność pod szyldem Art Rock zmieniając nazwę na Red Wine. Pod tą nazwą grupa występowała jeszcze trzy lata. W roku 1987 Andrzej Dondalski i Krzysztof Jaworski rozpoczęli współpracę z zespołem Babsztyl. Ten pierwszy trafił do następnie do grającej poezję śpiewają grupy Czerwony Tulipan, a drugi został filarem grupy Harlem. Mirosław Dublan i Henryk Szukiewicz podjęli pracę w szkolnictwie, Leszek Domagała prowadził własny biznes. Zbigniew Panek wyjechał do Niemiec.

Rok 2008 to czas gdy na rynku pojawiła się płyta zespołu Upiorne tango będąca kompilacją utworów grupy nagranych w latach 1980 - 1984. Płyta ta cieszyła się sporym zainteresowaniem w związku z czym muzycy Art Rock postanowili reaktywować zespół. Trwało to trochę ale w grudniu 2010roku Art Rock powrócił i zagrał koncert w składzie:

• Mirosław Dublan (wokal)
• Andrzej Dondalsk (bas)
• Krzysztof Zawistowski (gitara)

do dawnych muzyków zespołu dołączył też młody perkusista Adam Grzelak.

Od tego czasu zespół koncertuje a w roku 2014 wydał płytę zatytułowaną 81.

Dyskografia

• Upiorne tango (2008, kompilacja)
• 881 (2014)1 (2014)
  
  
  
  
  

Poerocks

Dziś kapela której nagrań na tradycyjnych nośnikach nie posiadam. Ale na tyle ciekawa i ważna, że nie sposób jej pominąć. Mowa o wrocławskiej punkrockowej grupie Poerocks. Zespół powstał w 1977 roku – i już sam ten fakt czyni go ważnym – był to jeden z pierwszych zespołów grających punkrocka w Polsce. Początkowa grupa nazywała się Elektra. Założycielem zespołu był Waldemar „Ace” Mleczko i jego koledzy z … wrocławskiej podstawówki z ulicy Trwałej .Na scenie podobno zaistnieli podczas szkolnego przeglądu zespołów harcerskich. Koncert zagrali na gitarach akustycznych do których wsadzili mikrofony, zaś perkusista postawił werbel na stołku, a talerze przywiesił sznurem przez żyrandol. Skutkiem tego występu było ich wyrzucenie z harcerstwa za „agresywną warstwę muzyczną” oraz zniszczenie mundurka ( Ace napisał na nim długopisem „Sex Pistols”). Pocieszeniem dla chłopaków było przyznanie im nagrody przez publiczność. Nazwę Poerocks podobno wymyślił perkusista Maciej Kozieł miała to być zbitka słów „power” i „rocks”. Później muzycy twierdzili, że nazwa pochodzi od Edgara Allana Poego. Z czasem w ubiorze muzyków pojawiły się agrafki, wbijane w uszy i wpinane do spodni, także charakterystyczne łańcuchy na szyjach. Całości dopełniły kurtki ramoneski (podobno kupione przez rodziców) powycierane pumeksem, by zgodnie z punkowym stylem nie wyglądały jak nowe. Pierwszy koncert jako Poerocks zespół zagrał w 1979 roku w klubie Pod Jaworami. Pomimo tego, że jako zapowiedź koncertu w jednej z wrocławskich gazet pojawiła się krótka notatka, że w klubie Pod Jaworami z okazji rocznicy rewolucji październikowej zagra zespół Poerocks pod sceną pojawiło się ponad pół tysiąca osób zgłodniałych punkowego grania. W 1980 roku zespół wystąpił na I Ogólnopolskim Przeglądzie Nowej Fali w Kołobrzegu gdzie zagrał obok takich zespołów KSU, Kryzys, Tilt czy Deadlock. Na plakatach reklamujących tą imprezę przedstawiono zespół jako Powerocks, a nie Poerocks- ot taki mały błąd. Oprócz Kołobrzegu, był jeszcze Przegląd Nowej Fali na warszawskim Ursynowie i miejsce niezwykłe - Ośrodek Almaturu w Łazach pod Koszalinem. W tamtych czasach była to mekka artystów. Każdy miał swój domek, dostęp do profesjonalnego sprzętu. Wystarczyło raz na tydzień zagrać w cyrkowym namiocie. Przez to miejsce przewinęło się wielu artystów. Muzycy Poerocks spotkali tam kabaret Tey czy Zbyszka Zamachowskiego jeszcze przed jego rolą w Wielkiej majówce. W tym też czasie jeździli po całym Pomorzu koncertując gdzie się dało. Latem 1980 roku Poerocks występował razem z jakimś czechosłowackim zespołem w ośrodku Almatur. Muzycy zagrali utwór z hymnem radzieckim jako motywem przewodnim, czym załatwili kolegom z Czechosłowacji szybki powrót do domu, a sami udali się do Mielna w towarzystwie fanów z Milicji Obywatelskiej. No i tak skończyła się też ich przygoda z Almaturem. W 1981 roku rozpadł się Poerocks. Wkrótce potem powstał nowy zespół Andrzeja „Ace” Mleczki - hardrockowy Poerox. Ale to już zupełnie inna historia i zupełnie inna muzyka.

Poerocks występował w składzie

• Waldemar „Ace” Mleczko (wokal)
• Krzysztof Chabier (gitara)
• Krzysztof Medygrał (bas)
• Maciej Kozieł (perkusja)

Co do dalszych losów muzyków zespołu to jak już wspominałem Ace współtworzył Poerox, można go było też usłyszeć w takich grupach jak Vincent, Indians, Tabu, Tapir, Hak, Obstawa Prezydenta, Big Cyc, Prawda czy Łzy. Prowadził przez jedenaście lat we Wrocławiu klub muzyczny Rocker. Pozostali muzycy Poerocksu rozstali się z graniem: basista Krzysztof Medygrał prowadzi firmę transportową, gitarzysta Krzysztof Chabier został strażakiem, a bębniarz Maciej Kozieł zajmuje się prywatnym biznesem.

Dyskografia:

• I Festiwal Nowej Fali Kołobrzeg 1980 (bootleg; 1980)
• Victim Of Safety Pin - Polski Punk Underground 1977-82 (2003) – utwór „Ufo”