Made In Poland

Inspiracją tego tekstu był zdobyty jakiś czas temu na targu staroci singiel – oczywiście Tonpresowski (S – 628) zawierający dwa utwory Nieskazitelna twarz oraz Jeszcze jedna kropla deszczu legendy polskiej zimnej fali – krakowskiej grupy Made in Poland .

Prahistoria grupy sięga roku 1980, wtedy to właśnie Krzysztof Grażyński założył hard rockowy zespół Kontakt. Po licznych zmianach w składzie grupy, w końcu znaleźli się w niej wokalista Robert Hilczer oraz syn Józefa Hajdasza perkusisty Breakoutu również grający na bębnach Artur Hajdasz. Kontakt przestał istnieć na początku 1983 roku, a w jego miejsce powstała punkrockowa formacja Exhumacja. Grupa zadebiutowała na żywo podczas krakowskiego przeglądu „Open Rock”, którego zresztą została laureatem. Jedną z nagród był występ na Festiwalu Muzyków Rockowych Jarocin ’83. Po występie w Jarocinie, Ekshumacja rozwiązała się, a w maju roku następnego Robert Hilczer „Rozzy” (wokal), Krzysztof Grażyński „Córa” (gitara), Piotr Pawłowski (bas) i Artur Hajdasz (perkusja) zmieniając styl muzyczny stworzyli Made in Poland. Z muzykami początkowo grał jeszcze drugi gitarzysta o ksywie Bobik (imienia i nazwiska niestety nie znam), ale trwało to tylko tydzień. Nazwę zespołu wymyślił menadżer Tomek Słoń. Podobno Hajdasz proponował nazwę Ponury Batyskaf ale ostatecznie wygrała propozycja menadżera. W czerwcu 1984 roku Made in Poland zarejestrował sześć utworów w Studenckim Centrum Radiowym "Nowinki" w Krakowie. Właśnie te utwory znalazły się na kasecie wysłanej przez muzyków Made in Poland do organizatorów Festiwalu Muzyków Rockowych w Jarocinie. Grupa została zakwalifikowana na festiwal i zagrała trzeciego dnia, na koncercie konkursowym pod hasłem „Czy pop nas zje?”. Zespół zagrał całkiem dobry koncert co prawda nie znalazł się w ósemce laureatów, ale został wyróżniony zaproszeniem do udziału w koncercie finałowym. Jarocin stał się początkiem krótkiej kariery ale za to intensywnej zespołu. W tym samym 1984 roku zespól zagrał na łódzkim Rockowisku, a w październiku tego roku za utwór Kobieta zespół zajął jedno z trzech równoległych drugich miejsc (pierwszego nie przyznano) w konkursie dla amatorów, zorganizowanym przez wydawnictwo płytowe Savitor. Rok 1985 to ponownie występ w Jarocinie, oraz między innymi udział w festiwali Rock Arena '85 w Poznaniu. W Jarocinie Made in Poland wystąpili już jako gwiazda grając trzeciego dnia imprezy w koncercie zatytułowanym „Nowa muzyka” podczas którego na scenie oprócz Made in Poland pojawili się jeszcze Madame, Rendez Vous, Aya RL, T. Love Alternative i Republika. W tym też roku ukazał się pierwszy singel zespołu zawierający utwory Ja myślę oraz Obraz we mgle Pierwsze z tych nagrań pojawiło się również na kompilacyjnym wydawnictwie Jeszcze młodsza generacja. W tym roku ukazała się także kompilacja różnych zespołów zatytułowana Sztuka Latania, na tym albumie znalazł się utwór Made in Poland To tylko kobieta. Pod koniec 1985 roku wydawało się, że kariera zespołu rozwija się w sposób wzorcowy. Jednak nic nie wyszło z bliższej współpracy z Walterem Chełstowskim. Nie udało się wydać planowanego albumu, a Hajdasz i Hilczer coraz rzadziej potrafili się dogadać. W 1986 roku na początku lutego z zespołu odchodzi Rozzy. Po jego pozostali muzycy zorganizowali coś w rodzaju castingu. Zgłosił się wówczas 16-letni Tomek Grochola późniejszy wokalista zespołu Agressiva 69. Ostatecznie wybór padł na kobietę – wokalistką Made in Poland została Jolanta Anna Pulchna. Z Jolantą zespół wydał singla zawierającego utwory Nieskazitelna twarz oraz Ucieczka. Muzyka z tej płytki zwiastuje stopniowe odejście zespołu od nowej fali. Na początku 1987 roku Pulchna rozstała się z zespołem. Przez jakieś dwa tygodnie zespół próbował z Jackiem Dewódzkim (później Dżem) na wokalu, jednak nic z tego nie wyszło. Następnym wokalistą był nie kto inny tylko Robertowi Gawlińskiemu. Z Robertem zespół nagrał cztery utwory, jednak i ta współpraca nie trwała długo. Potem pojawił się Piotr Szczepanik (wokalista podziemnej kapeli Plemnik), aż w połowie roku do Made in Polan powrócił Rozzi. Pierwszy koncert po powrocie Rozziego odbył się w czerwcu 1987 roku, wtedy też w zespole po raz pierwszy pojawił się grający na trąbce Władek Grochot. W 1988 roku zespół nagrywa materiał na debiutancki longplay zatytułowany po prostu Made in Poland, mający jednak bardzo mało wspólnego z tym co grupa grała wcześniej, może dlatego płyta nie zdobyła spodziewanej popularności rozmijając się z jej oczekiwaniami. Co między innymi miało niewątpliwie wpływ na decyzję muzyków o rozwiązaniu zespołu skłoniło muzyków do rozwiązania zespołu. Warto jeszcze wspomnieć, że pomimo tego, że w opisie płyty widnieje Piotr Pawłowski nie uczestniczył on (jak sam powiedział w jednym z wywiadów) w nagraniu tej płyty. Płyta miała być nagrywana w kwietniu, jednak Tonpress przesunął termin na maj. W międzyczasie Piotr dostał bilet do wojska i nie udało mu się pojawić w studiu. Zastąpił go Kuba Smaczniak z krakowskiej kapeli ZOAS, który jednak po nagraniu czterech pierwszych utworów niespodziewanie zrezygnował. W pozostałych pięciu utworach zagrał Jacek Łach znany muzykom Made in Poland ze wspólnych występów jeszcze jako Exhumacja w Jarocinie w 1983 roku. Rok 1988 to rok pierwszego zniknięcia ze sceny zespołu. Nie najlepsze przyjęcie płyty oraz nie najlepszy klimat w zespole spowodowały w zasadzie zaprzestanie działalności zespołu. Co prawda Made in Poland nie zniknęli całkowicie grając w latach 1988 – 1990 „aż” trzy koncerty (wszystkie w Krakowie), ale myślę, że to nie wystarcza by stwierdzić że grupa w tym czasie trwała.

W 1992 roku Made in Poland ponownie pojawiło się na scenie. W tym czasie grupa występowała w składzie:

• Piotr Pawłowski (gitara basowa)
• Artur Hajdasz (perkusja)
• Maciej Strojny (wokal)
• Josef Weberbauer (gitara).

Próby odbywały się w Muszynie (Artur Hajdasz wtedy mieszkał w Krynicy). Początkowo z zespołem próbował Rozzi, ale po jakieś awanturze nie przyjechał więcej. Wtedy w zespole pojawił się Maciej Strojny (jako dziecko grał starszego brata w serialu Rodzina Leśniewskich) Maciek w liceum grał na gitarze w kapeli o nazwie Rattengift grającej w klimatach Sisters of Mercy. Później razem z Piotrem Pawłowskim stworzyli zespół Kamienny Krąg grający zagraniczne i polskie standardy z własnymi tekstami. Właśnie w Kamiennym kręgu Maciek po raz pierwszy spróbował jako wokalista. W tym składzie zespół zagrał kilka koncertów. Po kilku miesiącach do zespołu powrócił Rozzi. W składzie już z Rozzim muzycy postanowili jednak, że będą występować pod nazwą Oni i nie będą grać numerów Made In Poland. I tak Made in Poland po raz drugi zniknęli ze sceny.

W 1997 roku na rynku pojawiło się bardzo ciekawe wydawnictwo Polish New Wave. Polska Nowa Fala 1983 wydane przez wytwórnię Mathaus Records zawierające nagrania Madame, Variete, 1984 oraz Made in Poland. Na płycie znalazły się utwory Obraz we mgle, Ja myślę, Kobieta, Ucieczka, Nieskazitelna twarz oraz Jedna kropla deszczu. Ze względu na obszerność tego materiału myślę, że to wydawnictwo można uwzględnić w dyskografii Made in Poland

Kolejna reaktywacja zespołu to rok 1999 w tym czasie zespół zagrał między innymi jako support The Stranglers w Sali Kongresowej w Warszawie. Muzycy występowali w składzie:

• Robert Hilczer „Rozzy” (wokal)
• Piotr Pawłowski (gitara basowa)
• Doman Hilczer (gitara)
• Mariusz Kruc (perkusja)

Organizatorem koncertu Stranglersów była firma Ad Quartum należąca do Roziego i jego żony i stąd nagła i niespodziewana obecność Made in Poland w Sali Kongresowej. Jednak i tym razem zespół istniał chwilę. Jeżeli chodzi o tę odsłonę zespołu warto jeszcze powiedzieć, że grający na gitarze Doman Hilczer (brat Rozziego) towarzyszył zespołowi od początku jako „techniczny” by w końcu samemu chwycić za gitarę.

W 2006 roku Piotr Pawłowski i Artur Hajdasz ponownie reaktywowali zespół. Pojawiając się między innymi w Jarocinie, gdzie zespół grając utwory z lat osiemdziesiątych poprzedniego wieku wypadł dużo lepiej niż bardzo dobrze. W lutym tego roku ukazał się kompilacyjny album Made in Poland zatytułowany The Best: Obraz we mgle zawierający nagrania studyjne z lat 1984-1989. 1 września 2007 roku Made in Poland zagrali koncert na Festiwalu „Muzyka z oblężonego miasta” na tym koncercie po raz pierwszy w zespole pojawił się nowy gitarzysta Sławomir „Dżabi” Leniart znany też z Agressivy 69. W tym samym roku zespół wystąpił między innymi z Alien Sex Fiend w czasie ich jedynego koncertu w Polsce, Bobem Geldofem i Misty In Roots. Na początku 2008 roku zespół nagrał premierowy materiał w studio Elektra w Warszawie, który ukazał się rok później pod tytułem Future Time. W lipcu 2008 roku grupa pojawiła się na Castle Party w Bolkowie w składzie poszerzonym o byłego perkusistę Republiki - Sławomira Ciesielskiego oraz gitarzystę Marcina Klimczaka. We wrześniu 2008 roku na rynku pojawił się archiwalny album koncertowy Martwy kabaret, pokazujący czasy największej świetności zespołu w latach 80. Płyta ta miała podobno zostać nagrana w studio w roku 1986, jednak cenzura odrzuciła większość tekstów utworów. W tym samym roku utwór zespołu Bądź jak meteor, jak błyskańce znalazł się na albumie Wyspiański wyzwala zawierającym utwory nagrane przez różnych wykonawców do tekstów Stanisława Wyspiańskiego. W 2009 roku zespół wziął udział w nagraniu kolejnej płyty z utworami do tekstów kolejnego poety, tym razem był to album Gajcy! Wydany przez Muzeum Powstania Warszawskiego znalazł się na nim utwór Wezwanie. W 2011 roku ukazał się minialbum zespołu Enjoy the Solitude zawierający utwory nagrane w 2007 i 2008 roku. Był on pokłosiem współpracy zespołu z amerykańską wokalistką i kompozytorką, Rykardą Parasol. 25 lutego 2012 roku Made in Poland wziął udział w koncercie charytatywnym który odbył się 25 lutego 2012 w rzeszowskim Klubie Pod Palmą. Podczas tego koncertu zbierano fundusze aby pomóc w leczeniu rzeszowskiego muzyka Maćka Miernika znanego z występów w takich formacjach jak Aurora, 1984, Noah-Noah, Restrykcja, Reflection, Flashback Na scenie pojawili się również Wańka Wstańka, Jacek „Bielas” Bieleński, Aurora i RSC . Materiał z tego koncertu ukazał się na płycie w 2015 roku pod tytułem Help Maciek 2 LIVE

Obecny skład zespołu

• Piotr Pawłowski (gitara basowa)
• Artur Hajdasz (wokal, perkusja)
• Sławomir Leniart (gitara)
• Bogusław Pezda (klawisze)

Dyskografia:

Albumy

• Made in Poland (1989)
• The Best: Obraz We Mgle (2006)
• Martwy kabaret (2008)
• Future Time (2009)
• Enjoy the Solitude (2011)

Single:

• Ja myślę/Obraz we mgle (1985)
• Nieskazitelna twarz/Ucieczka (1986)
• Powiedzmy to (2012)

Kompilacje z innymi wykonawcami:

• Jeszcze młodsza generacja (1985 utwór Ja myślę)
• Przeboje na Trójkę (1987 utwór Ucieczka)
• Lista Przebojow Programu Trzeciego 1982, 1983, 1984 (2001 utwór Ja myślę)
• Polish New Wave. Polska Nowa Fala 1983 (1997 utwory: Obraz we mgle, Ja myślę, Kobieta, Ucieczka, Nieskazitelna twarz, Jedna kropla deszczu )
• Wyspiański wyzwala (2008 utwór: Bądź jak meteor, jak błyskańce)

Instytucja

Dziś o kapeli która wydał oficjalnie tylko jednego małego singla – oczywiście w Tonpressie (S-540) na którym na stronie A znalazł się utwór Z prawdą na świat a na stronie B Twoja ofensywa. Mowa o chrzanowskiej formacji Instytucja.

Zespół powstał w Chrzanowie w listopadzie 1980 roku. Początkowa nazwa brzmiała Instytucja Wyższej Użyteczności Publicznej. Zaczątek zespołu tworzyli Jarek Kisiński (gitara), Bogdan Rychlewicz (gitara), Marek Jaśko (bas), Wojtek Kiciński (wokal) i Janusz Matylla (perkusja). Próby odbywały się w domu (Janusza Matyli). Wiosną 1981 roku z zespołu odszedł Bogdan Rychlewicz. W lecie tego samego roku Wojtek Kisiński pojechał na wakacje do rodziny w Austrii przy okazji chciał przywieźć jakiś profesjonalny mikrofon, niestety nastąpił zastał go tam trzynasty grudnia grudnia i Wojtek został w Austrii. Po mimo że z zespołu zostali tylko Jarek Kisiński, Marek Jaśko i Janusz Matylla nie zamierzali rezygnować z grania. Na początku 1982 roku Marek Jaśko zorganizował możliwość grania w świetlicy WSS-u w Chrzanowie. Oprócz Instytucji Wyższej Użyteczności Publicznej jednocześnie grały Joker i PARK z Leszkiem Nowakiem (później Sztywny Pal Azji). W tym też czasie do zespołu dołączył Mirek Wanat. Gdzieś tak w połowie roku muzycy mając już kilka kawałków które uznali za warte przedstawienia szerszej publiczności wpadli na iście szalony jak na tamte czasy (stan wojenny) pomysł zorganizowania przeglądu zespołów muzyki młodej generacji New Wawe. Dzięki akceptacji i pomocy kierowniczki świetlicy Renaty Gandziarowskiej ( później żony Janusza Matylli) to się udało - co spokojnie można nazwać cudem. W lipcu 1982 roku z zespołu odszedł Mirek Wanat zastąpił go Leszek Nowak wokal i gitara, a w sierpniu tego samego roku zespół opuścił Janusz Matylla. 29 listopada 1982 roku zespół już jako Instytucja i znów z Mirkiem Wanadem w składzie pojawił się w hali krakowskiej Wisły, występując w towarzystwie zespołów Lady Pank i Lombard. W tym samym 1982 roku Instytucja nawiązał współpracę z Rock Studiem przy Krakowskiej Estradzie. Jednym z pierwszych występów grupy pod skrzydłami Krakowskiej Estrady był udział w festiwalu Open Rock w Mirosław Wanat dostał tam wyróżnienie na za wykonanie i teksty. Kilka słów trzeba poświęcić Mirkowi Wanatowi który choć krótko występował z Instytucją, to jednak był dla zespołu bardzo ważną postacią. Mirosław Wanat urodził się po to by być na scenie. Na koncertach tworzył niezapomnianą atmosferę, niestety opuścił zespół w 1983 roku. Nowym wokalistą grupy został Piotrek Zgłobica. W tym czasie do zespołu dołączył też klawiszowiec grający wcześniej w zespole Plan Mirosław Witoń właściciel obiektu westchnień wielu muzyków – syntezatora firmy Moog (w tamtych czasach to było coś). Również w tym czasie zespół zakończył współpracę z Krakowską Estradą, znajdując sobie miejsce na próby w domu kultury w Młoszowej. W roku 1983 zespól wiele koncertował pojawiła się między innymi na takich imprezach jak Rock nad Bałtykiem w Kołobrzegu, krakowski Open Rock, czy Rock nad Odrą. Występ w Opolu zakończył się zajęciem przez Instytucję I miejsce. Nie ominęli też Jarocina gdzie dali bardzo dobry koncert doceniony zarówno przez publiczność jak i dziennikarzy muzycznych. Wielu twierdziło że to Instytucja a nie Hak Pawła Kukiza była numerem jeden na tym festiwalu. Dobre przyjęcie zespołu na tych imprezach zaowocowało zaproszeniem do studia Tonpressu gdzie dokonano nagrania dwóch utworów Alicja i Na układy. Miał być z tego singiel, ale niestety skończyło się tylko na „miał być”. W 1984 roku do zespołu dołączył wokalista Leszek Nowak, zmienia się też muzyka grana przez zespół. Na początku swej działalności muzycy Instytucji grali coś co można było przypisać do nowej fali by z czasem skierować swą muzykę w stronę reggae. W tym roku zespół ponownie pojawił się w Jarocinie ale już jako zaproszony przez organizatorów gość. Podczas tego występu w utworze Wybaw nas Panie znalazły się słowa „Od czerwonych krasnali, od braci Moskali, wybaw nas Panie”, od tego czasu tekstami zespołu zaczęła się interesować cenzura. Przed każdym koncertem zespół musiał oddawać teksty do akceptacji cenzorowi, na scenie muzycy jednak i tak robili swoje. W 1984 roku Instytucję można było zobaczyć też na „Muzycznym Campingu” w Brodnicy, oraz „Rocku nad Bałtykiem” w Kołobrzegu Pod koniec tego roku nowym gitarzystą basowym został Jacek Żbik, po krótkim rozstaniu powrócił także do zespołu wokalista Piotrek Zgłobica. Ukazał się będący inspiracja do napisania tego teksty singiel Tonpressu z utworami Z prawdą na świat / Twoja ofensywa. Na płytce miała się znaleźć Alicja w krainie czarów, ale komuś nie spodobał się tekst i w efekcie muzycy nagrali Twoją ofensywę. Którą zaśpiewał, co może być zaskoczeniem dla wielu, perkusista grupy Zbigniew Ciaputa. Rok później zespół zakończył w zasadzie swoją działalność a część jego muzyków weszła w skład najbardziej znanej chrzanowskiej grupy - Sztywnego Pala Azji. Podobno Instytucja nagrała nigdy nie wydany materiał na koncertowy longplay niestety nigdy się nie ukazał. Szczerze powiedziawszy nawet nie wiem w którym roku dokonano tego nagrania i czy na pewno go dokonano. 

 

Zwłoki

Wrocław, a w zasadzie cały Dolny Śląsk obok Warszawy i Trójmiasta należał do najważniejszych ośrodków, w których rodził się polski punk. Pierwszy był pojawił się wrocławski Poerocks (był to chyba 1977 rok), potem grający głównie covery zespół Sheck’80, i w końcu bohaterowie tego tekstu grupa Zwłoki. Zespół powstał w sierpniu 1979 roku z inicjatywy gitarzysty Wiesława „Kubła” Kopaczyńskiego, oraz perkusisty Adama „Kucharza” Zalewskiego. Początkowo Zwłoki koncertowały we Wrocławiu i okolicznych miejscowościach.

Pierwszy skład zespołu to:

• Wiesław Kopaczyński „Kubeł” (gitara)
• Adam „Kucharz” Zalewski (perkusja)
• Andrzej Gonera „Bonanza” (bas)
• Jacek Kosiński „Magilla” (wokal)

Przez chwilę na basie w zespole grywał Maciej Siwonia „Leniwy”, który przeszedł na gitarę elektryczną gdy do zespołu dołączył autor niebanalnych tekstów Cezary Kamienkow „Skuter”, były członek grupy Twarz Pedała – kapeli założonej przez grupę przyjaciół z jednego podwórka. W 1981 roku Zwłoki wystąpiły między innymi w klubie „Greka” na festiwalu „ Nowa Fala Na Odrze” oraz na organizowanym pod patronatem wrocławskiego ośrodka radia i telewizji przeglądzie dolnośląskich zespołów rockowych „Muzyczny Start” wygrywając ten przegląd, zresztą podobnie było rok później. Dzięki tym występom w 1981 roku na antenie lokalnego radia Wrocław pojawiły się dwa utwory grupy, a w 1982 roku zarejestrowano ich mini występ w telewizyjnym studiu i pokazano w regionalnym programie wrocławskiej TV. W tym czasie zespół stał się legendą wrocławskiej sceny punkowej. Wkrótce po wyemitowaniu materiału w telewizji zespól zawiesił swoją działalność. Zwłoki jednak szybko wróciły grając jeszcze kilka koncertów (już bez „Kucharza”, który zasilił grupę Sedes) by rozwiązać się w 1983 r.

To w zasadzie mógłby być koniec historii Zwłok, ale tak się nie stało. Grupa wróciła w 2011 roku, ale zanim do tego doszło miało miejsce kilka zdarzeń których nie można pominąć. 10 czerwca 1986 roku śmiercią tragiczną Maciej Siwonia „Leniwy”. W roku 1995 Skuter za pomocą lokalnych muzyków nagrał dawne utwory Zwłok. Materiał ten znalazł się na składankowej kasecie Punk Orkiestry Stanu Wojennego. 31 maja 1997 roku ten ziemski padół opuścił Adam „Kucharz” Zalewski, a siedem lat później (30 września 2004 roku w jego ślady poszedł Andrzej „Bonanza” Gonera . W końcu nastał sierpień 2011 roku – po prawie trzech dekadach milczenia razem na scenie ponownie pojawili się Wiesław Kopaczyński „Kubeł” (gitara), Cezary Kamienkow „Skuter” (bas) i Jacek Kosiński „Magilla” (wokal). Stary skład uzupełnił perkusista Grzegorz Szustak (perkusja). W roku 2012 zespół pojawia się na koncertach, dając między innymi koncert z okazji realizacji filmu dokumentalnego Za to że żyjemy, czyli punk z Wrocka w reżyserii Tomasza Nuzbana. Zespół nabiera tempa gdy niestety 25 lutego 2013 r. na raka krtani umiera Skuter. W jego miejsce pojawił się Piotr Segeth „Jabol”, za bębnami zasiadł Piotr Leszczyński „Jagger” W tym czasie zespół koncertuje w różnych miejscach w kraju. Kwiecień 2014 roku to kolejna zmiana składu - nowym basistą został Paweł Pajek „Pajdo”. W lipcu 2015 podczas Festiwalu „Rock Na Bagnie” można było nabyć wydaną w limitowanej, numerowanej edycji (tylko 50 szt.) płyt zespołu Żywe Zwłoki. I to w zasadzie było by na tyle gdyby nie drobny szczegół – Zwłoki nadal krążą po Polsce radując fanów swą muzyką. Ich losy możecie śledzić na facebooku.

Aktualny skład Zwłok to:

• Jacek Kosiński „Magilla” (wokal)
• Wiesław Kopaczyński „Kubeł” (gitara)
• Andrzej Grzelak „Lokówka” (gitara, wokal)
• Paweł Pajek „Pajdo” (bas)
• Piotr Leszczyński „Jagger” (perkusja)

Dyskografia:

• Top Punks (1993 kaseta – kompilacja różnych artystów)
• Żywe Zwłoki (2015)

Psy Wojny

Kolejna formacja której kawałek znalazł się na kasecie Top Punk's pochodzi z miasta leżącego na Śląsku - Jastrzębia Zdrój i od 1985 roku prawie stale jest obecna na scenie muzycznej - mowa oczywiście o Psach Wojny.

Zespół powstał na początku 1985 roku. Założycielem grupy był Tomasz „Falon” Jaworski. Nazwa wzięła się z książki Frederick Forsyth’a o takim samym tytule. Początkowo grupa grała w Jastrzębiu (próby jak i pierwszy koncert miała w salce katechetycznej parafii Św. Katarzyny w Jastrzębiu Górnym) i najbliższej okolicy by z czasem zaistnieć na krajowej scenie muzycznej. Skład zespołu ulegał ciągłym rotacjom. Najczęściej z powodu wojska które dziwnie upodobało sobie muzyków Psów Wojny. W 1988 roku zespół dał kilka ważnych koncertów, miedzy innymi w Sopocie na festiwalu „Nowa scena, nowa świadomość”. Ten występ został przerwany, ale paradoksalnie właśnie po nim Psami Wojny zainteresowały się media, a zespół zdobył nową grupę fanów. W tym też roku ukazało się pierwsze wydawnictwo z muzyką zespołu kaseta demo Die Kriegshunde materiał z tej płyty była to zarejestrowana próba zespołu. W tym czasie zespół musiał zrezygnować z prób w salce katechetycznej, podobno z powodu awantury jaka miała miejsce po jednym z koncertów. Psy Wojny jednak szybko znalazły sobie nowe miejsce – klub „Kaktus” który wtedy był świetlicą spółdzielnianą. W zamian za miejsce do prób i koncertów zespół brał udział w imprezach organizowanych przez dyrekcję klubu, zdarzyło się nawet przedstawienie mikołajkowe dla dzieci. W tym czasie główną postaci stał się Falon wokalista i bezsprzeczny lider zespołu. Jak już wspominałem od początku nad grupą wisiało fatum ustawicznych zmian personalnych. Muzycy zespołu mieli problem głównie z upominającą się o nich armią. Składy (celowo piszę w liczbie mnogiej) zespołu przeżywały prawdziwą rotację ludzi odchodzących z grupy i powracających. Na przykład w Psach Wojny w krótkim czasie grało trzech perkusistów. W 1992 roku ukazało się kolejne wydawnictwo grupy kaseta W przebłysku świadomości, a rok później kaseta Demokracja zawierająca materiał nagrany w studiu Radia Opole. Na kasecie znalazło się czternaście utworów , zaś szesnaście piosenek pochodzących z tego samego materiału ukazało się na tak samo zatytułowanym CD - wydanym przez niemiecką wytwórnię The Rats Of Rock Records. Okładkę tego wydawnictwa zdobi zdjęcie skutego w kajdanki Falona, prowadzonego przez dwóch policjantów. Falon tak opowiadał o historii powstanie tego zdjęcia „Spotkaliśmy na ulicy policyjny patrol. Chłopaki dostali po flaszce i zgodzili się, żeby zrobić sobie z nami zdjęcia. Wykorzystaliśmy je potem na okładce naszej płyty. Kiedy dowiedział się o tym komendant, policjanci zostali zawieszeni”

W tym czasie Psy wojny występowały w składzie:

• Tomasz „Falon” Jaworski (wokal)
• Rafał „Kali” Karolewski (bas)
• Robert „Mundek” Stanek (perkusja)
• Marek „Bąbel” Zarzecki (gitara)
• Bogdan „Elvis” Cudzich (gitara)

W 1994 roku Psy Wojny zarejestrowały w studiu Izabelin część materiału na nowy album który niestety nigdy nie został wydany (dlaczego – nie wiem). Dwa utwory z tej sesji Blok z betonu oraz Jastrzębie można odnaleźć na składance Atak szczurów Jastrzębia cz. I - Oddziały jutra, wydanej przez wytwórnię założoną przez Falona - Psy Wojny Records. W tym też czasie zespół koncertował zarówno w kraju jak i za granicą (trasa w Niemczech). Grupa pojawiła się między innymi w Jarocinie gdzie została odebrana przez publiczność pozytywnie, jednak bez szaleństwa. W drugiej połowie roku zespół nagrał sześć premierowych utworów które uzupełnione czterema kawałkami znalazły się na wydanej w tym samym roku przez Silverton kasecie Ballada o barze Relax. Rok 1995 to dziesięciolecie istnienia zespołu i zorganizowany w Domu Zdrojowym w Jastrzębiu jubileuszowy koncert z udziałem takich kapel jak Farben Lehre, Strajk, Wegetacja, Ashlar, Autyzm czy Egzystencja. Materiał z tej imprezy ukazał się na kasecie zatytułowanej Zamknięta dekada. W tym samym 1995 roku zmarł gitarzysta zespołu Grzegorz „Normanem”" Borowczyk. Rok później ukazał się jest zarejestrowany w Czeskim Cieszynie album Heretyk poświęcony jego pamięci. Również w roku 1995 zespół na krótko zawiesił działalność, by powrócić w już następnym roku. Rok 1996 to przede wszystkim koncerty, zespół można było usłyszeć między innymi na Punk Festiwalu w Krakowie, z którego materiał został zarejestrowany na składance pod tym samym tytułem (znalazły się na niej dwa utwory zespołu z Jastrzębia: Szpaner i Pieski małe dwa). Psy Wojny wystąpiły też jako support przed krakowskim występem legendy brytyjskiego punk rocka grupy The Exploited. Lata 1997 – 1998 to kolejna przerwa w działalności zespołu. W tym czasie Falon zaczął wdrażać w życie swój kolejny projekt muzyczny P.A.I.N. (ale o tym przy innej okazji). Zespół ponownie pojawił się na scenie w roku 1999 w czasie koncertu na rzecz Punkowej Orkiestry Świątecznej jaki odbywał się w Krakowie. Fragmenty z tego koncertu zostały zarejestrowane na składance Czad orkiestra 2000 (utwór Psów: FC St. Pauli) W roku 2001 zespół supportował kolejną z legend brytyjskiego punc rocka grupę U.K. Subs przed jej krakowskim koncertem. Psy Wojny istnieją na rynku muzyczny od wielu lat. Czasem swą obecność zaznaczają mocniej a czasem mniej o nich słychać, ale wydaje się, że do puki po naszej ziemi chodzi Falon Psy będą istnieć. Rok 2015 był niewątpliwie dala Psów Wojny rokiem wyjątkowym. W zasadzie każdy koncert grupy był koncertem jubileuszowym. W końcu to trzydzieści lat działalności. Ma m nadzieję, że nadal będzie można usłyszeć Tomka z zespołem – bo warto.

Dyskografia:

• Die Kriegshunde (1988)
• Live Rotunda (1992)
• W przebłysku świadomości (1992)
• Demokracja (1993)
• Ballada o barze Relax (1994)
• Zamknięta dekada (1995)
• Heretyk (1996)
• Demo (2009)
  
  
  
  
  

Fort BS

Kolejna kapela z kasety Top Punk's to pochodzący z Jeleniej Góry Fort BS.

Fort BS powstał w 1983 kiedy roku, a stanowili go:

• Sławomir „Mozes” Mozolewski (bas, wokal)
• Krzysztof „ Wisior”Wisiorek (gitara, wokal)
• Adam Leszczyński - (gitara, wokal)
• Roman Zębik (perkusja)

Pod koniec roku 1983 z zespołu odszedł Roman Zębik jego miejsce zajął Henio Sinica, a na wokalu pojawił się Robert „Cichy” Cichocki. Obydwaj wcześniej udzielali sie w pierwszej kapeli „Cichego” - SZOCK. W roku 1984 Fort BS koncertuje głównie w najbliższej okolicy zyskując coraz większą rzeszę fanów. W tym też roku po raz pierwszy pojawia się na festiwalu w Jarocinie jako jeden z zespołów które zostały zakwalifikowane na podstawie nadesłanych kaset.

Fort zagrał w skladzie:

• Sławomir „Mozes” Mozolewski (bas)
• Krzysztof „ Wisior”Wisiorek (gitara)
• Adam Leszczyński - (gitara)
• Henio Sinica (perkusja)
• Robert „Cichy” Cichocki (wokal)

W 1985 roku zginął Henio Sinica. Henio był sanitariuszem. Jechał do wypadku i niestety nie dojechał. Wolne miejsce za bębnami zajął Waldek Mickiewicz, ale niestety też opuścił ten świat w młodym wieku. Po Waldku wolne miejsce za bębnami zajął Andrzej Rutkowski. Rok później zespół ponownie pojawia się na Jarocińskim festiwalu, i to znów jako zespół zaklasyfikowany na podstawie nadesłanych kaset. Tym razem muzycy wystąpili w składzie:

• Sławomir „Mozes” Mozolewski (bas)
• Krzysztof „ Wisior”Wisiorek (gitara)
• Andrzej Rutkowski (perkusja)
• Robert „Cichy” Cichocki (wokal)

Patrząc na historię Fortu BS, trzeba stwierdzić, że prawdziwe jest powiedzenie „o trzech razy sztuka”. W 1986 roku po raz trzeci zespół zakwalifikował się na jarociński festiwal tym razem jednak został jednym z laureatów, otrzymał też nagrodę od władz Jarocina.

W tym czasie Ford BS grał w składzie:

• Krzysztof „Wisior” Wisiorek (gitara)
• Andrzej Rutkowski (perkusja)
• Sławomir Mozolewski (bas, wokal)
• Mariusz Markefka (gitara, wokal)
• Zbigniew „Karpiu” Karpinski (saksofon)
• Robert „Cichy” Cichocki (wokal)

Zespół staje się rozpoznawalny wśród szerszej publiczności. Utwór Fortu Rozhulantyna do tekstu Witkacego trafia składankę Jeszcze Młodsza Generacja. Grupa koncertuje w całej Polsce gromadząc coraz większe rzesze fanów. W tym samym roku ukazała się kaseta zespołu Próba + Studio 1986.. Kasetę własnym sumptem wydał przyjaciel zespołu niejaki Maken (Mirosław Dzięciołowski). Była ona rozprowadzana na koncertach W 1991 roku na rynku pojawiła się wspólna kaseta Fortu BS i Stressu. Rok 1992 to pierwsze oficjalne wydawnictwo zespołu - wydana przez Silverton kaseta Punk'n'roll. W następnym roku ukazała się kolejna kaseta zespołu Wszystko jest tutaj inaczej. Tym razem na płycie znalazł się materiał nagrany na żywo. W 1993 roku Fort BS p oraz kolejny zagrał na festiwalu w Jarocinie, pojawił się także w katowickim Spodku na na Odjazdach'93 oraz wystąpił w Monachium na imprezie Rock Festival. W tym czasie zespół uzyskał dosyć sporą popularność. Utwory Fortu znalazły się na wielu składankach takich jak Czadu, Był kiedyś Jarocin, Top Punks czy Odlot. Rok 1994 to znów koncerty, między innymi po raz kolejny na festiwalu w Jarocinie oraz nowe wydawnictwo z materiałem nagranym przez zespół Hooligans from Fort BS. Po wydaniu tej płyty zespół na długi czas zamilkł. Fort BS ponownie pojawił się na scenie w 2006 roku kiedy to zagrał w nowej edycji jarocińskiego festiwalu. Pomimo tak długiej przerwy zespół został bardzo dobrze przyjęty prze publiczność. Po tym występie Fort BS rozpoczął regularne koncerty w Polsce (między innymi trasę po Polsce południowo-zachodniej z grupą Farben Lehre)., a Cichy zdecydował się na stałe powrócić z Anglii do Polski. W roku 2008 po czternastoletniej przerwie ukazał się na rynku album Fortu BS – kompilacyjne wydawnictwo Lekcja Historii zawierające materiał z wcześniej wydanych Punk'n'Roll oraz Hooligans from Fort BS, archiwalne nagrania z Jarocina'84 oraz prób a także 4 premierowe kompozycje. W 2012 roku na rynku pojawił się album 1986 – wydawnictwo to ograniczyło się do 500 płyt: 300 czarnych winyli, 100 białych i 100 przeźroczystych. Strony na tej płycie nazwano Clod Side – zawiera ona utwory z zimnofalowego etapu działalności zespołu oraz Punk Side – zawierająca punkowe kawałki. Rok 2015 to album Po cichu zawierający akustyczne wersje materiału, który ukazał się w 2012 roku na winylu 1986, a zespól wyruszył w trasę promująca to wydawnictwo.

Aktualnie w Forcie grają:

Robert „Cichy” Cichocki (wokal)

Sławek „Mozes” Mozolewski (wokal, bas)

Mariusz „Maniek” Raźny (rytm, bębny afrykańskie)

Ivo Hajdam (gitara)

Ryszard „Ryś” Jaworski (gitara)

Dyskografia

• Próba+Studio (1986 kaseta)
• Fort BS / Stress ‎(1991 kaseta wydana razem z grypą Stress)
• Punk'n'Roll ‎(1992 kaseta)
• Wszystko Jest Tutaj Inaczej ‎(1993 kaseta)
• Hooligans From Fort B.S. ‎(1994 kaseta)
• Lekcja Historii ‎(2008)
• 1986 ‎(2012)
• Po Cichu ‎(2015)

Beer Goggles

O kolejnej kapeli z kasety Top Punk's pamiętają nieliczni, ale za to nie słyszałem o tym zespole złych opinii - mowa o pochodzącej z Chicago polsko-amerykańskiej grupie Beer Goggles. Zespół powstał w 1990 roku a tworzyli go Ken Ortman (wokal, gitara), Sławek Woźniak (wokal, gitara), Rob (bas) i Andrzej (perkusja), niestety nazwisk dwóch ostatnich muzyków nie znam (jeśli ktoś może uzupełnić moją wiedzę to będę wdzięczny). Wszyscy muzycy z wyjątkiem Kena urodzili się w Polsce. Utwory wykonywane przez zespół były śpiewane zarówno po polsku jak i po angielsku (mniej więcej pół na pół). Większą popularność niż w Stanach zespól zyskał w Polsce, do takiego stanu rzeczy na pewno przyczyniły się dwa występy Beer Goggles na festiwalu w Jarocinie: pierwszy w 1991 roku – występ ten zakończył się zdobyciem przez zespół nagrody publiczności, oraz drugi rok później kiedy to Beer Goggles wystąpili już jako zaproszona gwiazda. Zespół wyróżniał się tym, że na scenie robił show no i ich image – imponujące irokezy robił powalające wrażenie. W 1991 roku zespól wszedł do studia gdzie nagrał materiał który rok później ukazał się na wydanej przez Silver Ton. W trakcie swego sześcioletniego istnienia Beer Goggles zagrali koncerty z takimi kapelami jak Vibrators, UK SUBS, Brygada Kryzys, Armia czy Kult. Zespół przestał istnieć w 1995 roku

Po zakończeniu działalności Beer Goggles Sławek założył zespół Jinx w którym przez pewien czas grał też Ken. Kena później można było usłyszeć w takich kapelach jak Battalion of Saints A.D., The Methadones oraz The Neutron Bombs. I to wszystko co wiem na temat tej załogi, nie jest tego za wiele, jeśli więc ktoś jest stanie poszerzyć moją wiedzę to będę wdzięczny.

Dyskografia

• Beer Goggles (1992 kaseta)
  
  
  
  
  

Brygada Kryzys

Kolejna kapela z kasety Top Punk's to znów legenda. Kapela bez której polska muzyka rockowa byłaby prawdopodobnie inna, a na pewno byłaby uboższa, tym razem mowa o grającej muzykę z pogranicza punka i nowej fali Brygadzie Kryzys.

Był lipiec 1981 roku kiedy dwaj znani już na polskiej scenie punkowej i cenieni przez fanów muzycy były gitarzysta i wokalista Kryzysu Robert Brylewski i grający wcześniej w grupie Tilt również gitarzysta i wokalista Tomek Lipiński postanowili zagrać razem, i stworzyli zespół który z czasem przyjął nazwę Brygada Kryzys. Skład zespołu uzupełnili byli muzycy Kryzysu basista Ireneusz Wereński, saksofonista Tomasz Świtalski oraz perkusista Sławek Słociński i grający na kongach Jarosław Ptasiński. Początkowo zespół próby miał w akademiku przy ulicy Kickiego. Jednak podróże na Pragę były dla muzyków zbyt uciążliwe i gdy tylko trafiła się okazja zmienili lokal na pomieszczenie w warszawskim klubie „Riviera-Remont”. Szerszej publiczności pierwszy raz zespół zaprezentował się jesienią 1981 roku występując w warszawskim klubie „Riviera-Remont” na wspólnym koncercie z stawiającą również pierwsze kroki Republiką. Występ Brygady został zarejestrowany i wydany bez zgody członków zespołu na początku 1982 roku w Wielkiej Brytanii przez wytwórnię Fresh Records UK jako album zatytułowany Brygada Kryzys. W listopadzie 1981 Brygada Kryzys wyruszyła w trasę po Polsce z brytyjskim zespołem TV 21, a następnie koncertowała w Jugosławii. Podczas występów na Bałkanach zespół zaproszono do prywatnego studia nagraniowego „Druga Maca”, co znaczy „Drugi Kocur”. Właścicielem studia był Enco Lesić, muzyk, producent muzyczny i przedsiębiorca, współpracujący wytwórnią Jugoton. Nagrywało tam wiele zespołów belgradzkiego rocka, wśród nich ŠarloAkrobata, Idoli i Električni Orgazam. Właśnie przedstawiciele tej wytwórni zaproponowali zespołowi nagranie dużej płyty. Jugoton była to największa wytwórnia płytowa i sieć sklepów z płytami w dawnej Jugosławii. Podpisywała ona kontrakty płytowe z wszystkim ważniejszymi artystami z dawnej Jugosławii, a poza tym wydał na lokalnym rynku wiele płyt popowych i rockowych gwiazd ze świata takich jak The Beatles, Elvis Presley, The Rolling Stones, Madonna, U2, David Bowie, Eurythmics, Kate Bush, Public Image Limited, Kraftwerk, Queen, Deep Purple, Pink Floyd czy Iron Maiden. Niestety do nagrania płyty nie doszło z powodu wprowadzenia w Polsce stanu wojennego, który uniemożliwił muzykom ponowny wyjazd do Jugosławii. W ogóle stan wojenny znacznie spowolnił tempo rozwoju kariery zespołu przekreślając możliwość wyjazdu na koncerty w Holandii, a także w zasadzie uniemożliwił granie koncertów w kraju. Problemy zespół miał też z miejscem do prób. Zespół nie mógł już ćwiczyć w Rivierze – sprzęt zespołu został po prostu aresztowany. Drzwi sali prób opieczętowano. Dla muzyków nie stanowiło to jednak przeszkody zerwali plomby i zabrali co ich. Brygada w tym czasie tułała się po Warszawie. Grała w klubie artystów-ceramików na Żoliborzu (tam powstał pierwszy utwór stanu wojennego Brygady Too Much), a następnie w domu kultury na Bielanach. Sytuacja zespołu nie przedstawiała się najciekawiej, dlatego też sporym zaskoczeniem było wybranie Brygady do przetestowania możliwości nowo otwartego studia Tonpressu na warszawskim Wawrzyszewie. Zespół zawdzięczał to operatywności i po trosze też koneksją swojego menedżera Jacka Olechowskiego. Jacek Olechowski poprzez rodzinne powiązania miał kontakt z szefową Tonpressu. Podczas sesji testowych nagrano kilkanaście utworów z których dziewięć znalazło się na wydanym w 1982 roku albumie Brygada Kryzys (zwanym również od koloru okładki Czarną Brygadą). Cenzura odrzuciła utwory Wojna i Too Much. W tej sesji udział brał nowy perkusista grupy Janusz Rołt który zastąpił Sławka Słocińskiego. Bardzo duży wpływ na brzmienie płyty miał jej realizator dźwięku którym był Kuba Nowakowski. Wydanie albumu okupione zostało licznymi sporami z wydawcą. Tonpress starał się na przykład osłabić wymowę płyty, opatrując ją okładką z wizerunkiem klauna. Jednak muzycy nie wyrazili na to zgody. Mimo problemów płyta się ukazała. Pozbawiona tytułu w czarnej kopercie, na której widniał jedynie charakterystyczny logotyp zespołu wraz z jego nazwą. Album nie przełożył się w żaden sposób na funkcjonowanie grupy - każdy z muzyków dostał po kilka egzemplarzy winyla oraz niewielkie honorarium. Latem 1982 roku grupa uczestniczyła w zdjęciach do filmu "Koncert" Michała Tarkowskiego (film Trafił na ekrany kin dopiero w 1985. Brygada Kryzys wykonywała tam utwór Wojna. Brak perspektyw i ograniczone pole manewru dusiły zespół. Kiedy jeszcze władze zażądały zmiany nazwy na Brygada K. uzależniając od tego udział zespołu w koncertach, muzycy podjęli decyzję o zakończeniu działalności. We wrześniu Brygada Kryzys zagrała czterech pożegnalnych koncertów w warszawskiej Rivierze, (razem z Brygadą na scenie pojawili się Kult, TZN Xenna i Deuter) . Po czym Brylewski i Lipiński rozwiązali zespół. Po zakończeniu działalności Brygady Kryzys Lipiński, Brylewski, Ptasiński oraz z Pawłem „Kelnerem” Rozwadowskim utworzyli zespół Aurora. Tomek Lipiński jednak szybko opuścił tą formację reaktywując Tilt, a sama Aurora przekształciła się w kolejną legendę lat osiemdziesiątych - zespół Izrael.

Kolejny raz na scenie Brygada Kryzys pojawiła się w 1991 roku. Zespół wznowił działalność w składzie:

• Robert Brylewski (gitara)
• Tomek Lipiński (gitara, wokal)
• Ireneusz Weryński (bas)
• Piotr „Stopa” Żyżelewicz (perkusja)
• Vivian Quarcoo (wokal)
• Włodzimierz Kiniorski (saksofon)
• Aleksander Korecki (saksofon)

Latem tego roku Brygadę Kryzys można było zobaczyć na festiwalu w Jarocinie, a jesienią na katowickich „Odjazdach”. W 1992 roku na rynku pojawił się nowy album grupy Cosmopolis . Płyta zawierała między innymi kilka starych utworów które ze względów cenzuralnych nie mogły zostać opublikowane wcześniej (To co czujesz, Wojna, Too Much). Zespół zaczął nagrywać tę płytę w październiku 1991 roku , a zakończył dopiero w sierpniu roku następnego. Od końca 1992 aktywność zespołu zaczęła maleć. 13 grudnia, w rocznicę wprowadzenia stanu wojennego w latach 1992–1994 w warszawskim klubie „Remont” Brygada Kryzys grała koncerty zatytułowane Stanik. Jeden z nich (z 1993 roku) został nagrany i wydany w 1996 roku na kasecie Live in Remont '93. W grudniu 1994 roku zespół ponownie zawiesił działalność.

Kolejna reaktywacja Brygady Kryzys to rok 2003. Tym razem skład zespołu przedstawiał się następująco:

• Robert Brylewski (gitara)
• Tomek Lipiński (gitara, wokal)
• Tomasz Kvajah Szymborski (bas)
• Sergiusz Lisecki (saksofon)
• Filip Gałązka (perkusja)

Zespół w tym składzie zagrał sporo, głównie klubowych koncertów na terenie całej Polski. Brygada Kryzys pojawiła się w Bolkowie na festiwalu Castle Party. W grudniu tego roku zespół zaprezentował się w londyńskim klubie „Garage”. W roku 2005 z zespołu odszedł Sergiusz Lisiecki, pojawili się natomiast starzy znajomi Aleksander Korecki i Włodzimierz Kiniorski. Z czasem o występach grupy znów było coraz mniej słychać. W czerwcu 2011 Brygada Kryzys zebrała się specjalnie na dwa koncerty upamiętniające zmarłego Piotra "Stopę" Żyżelewicza. Wystąpiła wówczas w składzie Tomek Lipiński, Robert Brylewski, basista Piotr Leniewicz i perkusista Karol Ludew (obydwaj z Tiltu). 21 listopada 2012 r., w trzydziestą rocznicę wydania albumu Brygada Kryzys, zespół w składzie Tomek Lipiński (wokal, gitara), Robert Brylewski (wokal, gitara), Filip Gałązka (perkusja) oraz Tomasz Szymborski (bas) zagrał koncert w Studio Koncertowym Polskiego Radia im. Agnieszki Osieckiej, który został na żywo wyemitowany na antenie Programu III Polskiego Radia. Zapis tego koncertu ukazał się na płycie Koncerty w Trójce vol. 4 – Brygada Kryzys XXX Live . I to na razie tyle historii tej niezwykłej grupy, ale coś czuję,że jej muzycy jeszcze razem zagrają, i na to czekam z niecierpliwością.

Dyskografia

• Brygada Kryzys (1982 - płyta koncertowa wydana w Wielkiej Brytanii)
• Brygada Kryzys (1982 - tzw. Czarna Brygada)
• Brygada Kryzys (1991 - zmieniona wersja Czarnej Brygady)
• Cosmopolis (1992)
• Jarocin '93 (1993 - bootleg z zapisem koncertu z Jarocina 1993)
• Live in Remont '93 (1996)
• Live (1999)
• Koncerty w Trójce vol. 4 – Brygada Kryzys XXX Live (2013)